ontdekken & ontmoeten

Bart naar Rome

Het plan om een lange tocht te wandelen had ik al heel lang. Gewoon benieuwd naar de ervaring en of de tocht iets zou doen met me. In 2017 kwam het ervan en ben ik op pad gegaan. Omdat de route naar Santiago mij veel te druk leek, koos ik voor de route naar Rome: de Via Francigena. Ik liep van Amsterdam naar Den Bosch via eigen route, vervolgens nam ik de Via Monastica naar Reims en pakte daar de Via Francigena naar Ivrea op. Vervolgens door Piemonte naar Genua en dan Massa via eigen route, om weer te eindigen met het laatste stuk over de Via Francigena naar Rome.
   

 

Was deze route voor jou een pelgrimstocht?

Al zo’n 25 jaar wil ik graag eens lange tocht wandelen. Gewoon een maand of 3 achter elkaar lopen. Tussen droom en daad stonden altijd veel praktische bezwaren. Tot vorig jaar. Privé wordt het minder druk en thuis kunnen ze het gelukkig ook wel zonder mij af. De loopbaan loopt vast nog wel een tijdje door, met of zonder wandelen mijnerzijds Eigenlijk is er geen enkele reden om niet op pad te gaan. Zonder mentaal voornemen, zonder religieuze bijgedachten. Gewoon nieuwsgierig naar de ervaring. Wel met een eindpunt als doel, dat verschaft richting en structuur. En dan zijn Santiago of Rome logische bestemmingen. De route naar Santiago lijkt me veel te druk. De Via Francigena naar Rome, dat wordt het. Geen pelgrimstocht, wel een rite de passage. Van middelbaar naar actieve senior. Ben benieuwd of er onderweg toch nog diepere gedachtes en nieuwe inzichten komen. Het is overigens niet gebeurd, en dat is ook prima.
  

 

Wat waren hoogtepunten op je reis?

Voor de voorbereiding nam ik een jaar. Mezelf informeren over geschikte routes, materiaal, keuze mbt overnachting, ontwerp website en fysieke training. Ik kijk er nog met plezier op terug. Langzaam door Europa, 25 km per dag. Wat is dit continent toch gevarieerd. In landschap, cultuurhistorie, mensen, eten en het weer. Ook zijn er grote verrassingen. De leegte van het platteland in Frankrijk. Weinig dorpjes onderweg, hotelletjes zijn dun gezaaid zodat je een paar dagen vooruit moet plannen. De Alpen ben je in 3 dagen over; 2 dagen stevig stijgen en 1 dag dalen. Dat had ik anders verwacht. In Italië is altijd koffie te krijgen. Gedenkwaardige momenten? Ergens lunchend in een bos in Brabant in het zonnetje. Overnachten in het klooster. Een reetje door het koolzaad. Het terrasje met medepelgrims. Op en neer in Cinque Terre. Verjaardag in Siena met een hele dag musea en kerken. De lift die je krijgt als het bijna niet meer gaat. Het zijn kleine dingen waar ik intens van kan genieten.

 

Wat was typerend voor de ontmoetingen onderweg?

Ontmoetingen zocht ik niet zo op. Ik had vrienden, familie en collega’s uitgenodigd om een dag of wat mee te lopen. Zo’n kwart van de reis liep ik niet alleen, maar liepen er wel vrienden, familie of collega’s mee. Leuk om elkaar op die manier te spreken. Verder was ik tevreden in mijn eentje. Ik zocht de pelgrimsherbergen niet op. Toch loop je in een cohort van zo’n 20 man in ongeveer hetzelfde tempo langs ongeveer dezelfde route naar Rome. En dat is leuk. Je spreekt elkaar voor Lausanne, op de Sint Bernard Pas en loopt bijna tegelijk het Pietersplein op. En zo zijn er meer tijdelijke beste vrienden die je af en toe ziet. Het schept een band.

 

Wat was typerend voor de landschappen onderweg?

Wat is Europa toch een mooi, gevarieerd continent. En wat is het trouwens ook gecultiveerd, bijna al het land wordt benut. Nou ja, ik loop natuurlijk over wegen en paden en die zijn uiteraard om een andere reden aangelegd dan om voor mij de weg naar Rome te plaveien. Hoe mooi het landschap ook is, na één of twee weken er doorheen te lopen vond ik het meestal wel tijd voor iets anders. En, dat gebeurt dan ook.
  

 

Hoe zat het met het onderdak, eten en drinken?

Tja. Ik koos voor comfort. Ik sliep in hotels (die ik uitzocht via Booking, maar dan wel zelf belde omdat dat 20% goedkoper was dan om via booking te reserveren). Delen van het ontbijtbuffet gingen mee in een zakje en waren mijn lunch. Ik at ‘s avonds in restaurants. Alleen in Frankrijk moest ik zorgvuldig plannen. Het land is leeg, ik moest van tevoren goed kijken of ik wel van hotel naar hotel kon lopen en daar mijn route een beetje op aanpassen. Onderweg drinken in dat jaar bloedhete Italië is geen probleem. Overal zijn kranen, die ook nog eens goed aangegeven waren op mijn routekaart op de telefoon.

 

Wat is de beste tijd om op pad te gaan?

Voor de route Nederland Rome via Frankrijk-Zwitserland zijn er twee geschikte momenten. Vertrek half april, dan is de sneeuw zo ongeveer weg als je eind mei de Alpen overgaat. Aankomst in juli in Rome, dan loop je niet al te lang door de hitte in de Italiaanse zomer. Alternatief is vertrek in de zomer, aankomst in de herfst in Rome. Overigens is het best een idee om de route andersom te lopen. Dan heb je de zon in de rug, wat in elk geval mooiere vergezichten vooruit geeft.

 

Was het een zware tocht?

Dat valt wel mee. 25-30 km per dag is goed te doen. De jongeren die ik onderweg ontmoette liepen meer, hun daggemiddelde lag rond de 35 km. De paden zijn makkelijk; asfaltweggetjes, grindweggetjes en soms een onverhard pad. Verder kon ik het comfortabel doen. Ik sliep in hotels, pensions en kloosters.
  

 

Wat zijn belangrijke kenmerken van de route?

Mijn route: Amsterdam – Den Bosch via eigen route – Via Monastica naar Reims – Via Francigena naar Ivrea – door Piemonte naar Genua en dan Massa via eigen route – Via Francigena naar Rome. Overigens volgde ik de Via Francigena niet precies. Als ik het me beter leek om wat van de route af te wijken, bijvoorbeeld omdat ik iets wou zien, omdat het me mooier of minder zwaar leek, omdat dat qua overnachting beter uitkwam of omdat ik zin had om in een dorpje koffie te drinken deed ik dat.

De vereniging Pelgrimswegen naar Rome met een informatieve website is een goed startpunt voor je eerste informatie. GPX-tracks van de route zijn overal te vinden. Ik heb goede ervaringen met pocket earth pro op mijn I-phone (met een powerbank) voor de navigatie onderweg. Bovendien is de route vooral in Italië en natuurlijk Zwitserland redelijk goed aangegeven met bordjes, tekens of soms een eenvoudige pijl op de weg. Eerlijk gezegd liep ik vooral op de kaart op mijn telefoon en waren al die bordjes meer een bevestiging dat ik goed zat, of – als ze de andere kant op wezen – een signaal dat ik toch nog even opnieuw op de kaart moest kijken.

 

Welke vraag zou je nog willen toevoegen?

Een “Tot slot”?
100 dagen lopen. Ikzelf en vele anderen met mij waren benieuwd of ik zou veranderen. Het antwoord is nee. Thuis pak ik de oude routine direct weer op. Op zondag thuis, op maandag als altijd om 8 uur weer naar mijn werk. Ook de ingesleten rolverdeling thuis wordt meteen weer opgepakt. En toch. Ik weet dat ik 100 dagen achter elkaar aan helemaal niets kan denken. Ruiken, horen, zien, voelen. Meer staat niet aan. Dat vind ik bijzonder. En het smaakt naar meer. In 2018 liep ik een weekje het Elisabethpfad van Eisenach naar Marburg in Duitsland.

 

Waar kunnen we meer over je reis vinden?

Mijn site Bart naar Rome zal in de loop van 2018 worden gesloten. Daarna is de content hoop ik inmiddels overgebracht in drie fotoboeken. De pdf’s daarvan stuur ik je graag toe. Een mailtje naar mij is genoeg.