Libanon Mountain Trail

De Lebanon Mountain Trail (LMT) is een langeafstandspad dat door de bergen van Noord- naar Zuid-Libanon gaat. Het pad passeert 75 stadjes en dorpjes, 1 werelderfgoedlocatie en 6 natuurgebieden. Het pad wordt beheerd door de Lebanon Mountain Trail Association, een NGO die zich richt op de ontwikkeling van ecotoerisme en die ook veel doet aan onderwijs en natuurbescherming. Je loopt van Andqet in het noorden naar Marjaayoun in het zuiden op een hoogte tussen de 2011 en 570 meter. Afhankelijk van de tijd van het jaar zie je sneeuw, bloeiende bloemen en fruitbomen, veel bronnen en bronnetjes, allerlei eetbaar fruit aan de bomen en struiken, en veel herders met schapen en geiten. De ruïnes van de Feniciërs en de Romeinen zijn natuurlijk te zien in elk jaargetijde.

  • verhaal gepubliceerd op: 12 januari 2020
  • aanvulling(en) gepubliceerd op: –
       

Lees meer...

Op houten fietsen naar Mekka

Op 30 oktober 2016 zijn wij op twee houten fietsen vanuit Maassluis naar Mekka gereisd. Twee jaar eerder verrichte Rudy de kleine bedevaart (‘Oemrah’). Het was een minder prachtige ervaring dan gehoopt. De berg van het licht (Jabal al Nour) was getransformeerd tot een berg van plastic afval, achtergelaten door pelgrims. Dat deed pijn. Ik bad tot God: als ik nog een keer ga, laat me dan gaan op een meer duurzame manier. Dat bleek goed aan te sluiten bij de droom van Mohammed, die op de fiets een pelgrimstocht naar Mekka wilde maken. Toen een bedrijf van onze plannen hoorde, besloot het twee houten fietsen ter beschikking te stellen. Wij hebben die in dank aanvaard. Onderweg bleken die houten fietsen een perfect aanknopingspunt voor goede gesprekken over ons thema: duurzaamheid.

  • verhaal gepubliceerd op: 25 april 2018
  • aanvulling(en) gepubliceerd op: –

Lees meer...

Thessaloniki – Edirne – Istanbul

Samen met mijn vrouw Huberta begon ik in 2009 een pelgrimstocht van onze toenmalige herberg in Saint-Jean-Pied-de-Port richting Jeruzalem. Wij liepen steeds in het najaar, aan het einde van het seizoen.
In 2009 en 2010 liepen we via Arles, de Alpen en Rome naar Brindisi. In 2011 liepen we door Albanië, Macedonië en Griekenland naar Thessaloniki, ongeveer de Via Egnatia volgend die toen nog als wandelroute in ontwikkeling was. (Zie het verhaal van Pieter Niesten en Gerrie Harmsen over hun tocht, in 2015, langs het toen voltooide eerste deel van de Via Egnatia).
Vanaf Thessaloniki volgden wij ongeveer het toekomstige traject van het tweede deel van de Via Egnatia tot voorbij Kavala, om daarna af te buigen naar Edirne, de hoofdstad van het Ottomaanse Rijk tot de verovering van Constantinopel.
Vanaf Edirne volgden wij, min of meer, het Turkse deel van de Sultanstrail naar Istanbul. (Zie ook de verhalen van Max Smits en Arjan Schuiling over andere delen van de Sultanstrail).

  • verhaal gepubliceerd op: 12 april 2018
  • aanvulling(en) gepubliceerd op: –
      

Lees meer...

Kumano Kodo

De Kumano Kodo is een vat vol tegenstrijdigheden. De route gaat door prachtig landschap en is geweldig goed onderhouden. Tegelijkertijd is het een route die geëxploiteerd lijkt te worden door commerciële reisbureaus en is de hoofdtempel ook een toeristische hotspot. En toch… onderweg laat de natuur je niet onbewogen, zijn er bijzondere tempeltjes, oude ruïnes en beeldjes die je aanmoedigen om te reflecteren, stil te staan, te pelgrimeren. En als klap op de vuurpijl is er de verbinding met de Camino door middel van het “Dual Pilgrim”-certificaat. Daarmee vormt de Kumano Kodo een schakel in alle verschillende soorten en maten pelgrimages en vormen al de routes een eenheid in verscheidenheid.

  • verhaal gepubliceerd op: 6 maart 2018
  • aanvulling(en) gepubliceerd op: –
      

Lees meer...

St.Paul Trail

Samen met Gerrie, mijn vrouw, hebben wij in mei en juni 2012 de St.Paul Trail in Turkije gelopen. De St.Paul Trail volgt in grote lijnen de eerste voetreis van de apostel Paulus naar Antiochië in Pisidië. De tocht start bij de resten van de Romeinse stad Perge nabij Antalya en gaat naar de noordelijk gelegen stad Yalvaç. Het is een schitterend afwisselende tocht over prachtige heuvels, maar ook over een paar pittige bergen. Een variant van de tocht begint bij het Romeinse theater van Aspendos en sluit bij Adada aan op de hoofdroute.
Wij hebben ongeveer 3 weken over de wandeltocht van 260 km gedaan en hebben op de terugweg zowel in Yalvaç als in Eğridir een aantal dagen doorgebracht.
Wij zijn hartstochtelijk kampeerders, dus hebben we de tent meegenomen en veel in het wild gekampeerd.

  • verhaal gepubliceerd op: 27 februari 2018
  • aanvulling(en) gepubliceerd op: –

Lees meer...

Te voet naar Jeruzalem

In 2005 heb ik het voorrecht gehad om te voet naar Jeruzalem te trekken vanuit mijn geboortestad Gent. Mijn doelstelling was om een versnipperde wereld met het meest eenvoudige en natuurlijke bewegingsmiddel te doorkruisen: te voet. 

Hoe voelt het aan om in de 21ste eeuw, in een tijd van meta-communicatie, het christendom, de islam en het jodendom met de benen te exploreren? Hoe ga je om met soms extreme eenzaamheid, met de doortocht van woestijnen? Met tal van waarschuwingen van mensen die jou aansporen om het volgend land of gebied niet te doorkruisen? De echte tocht is de tocht van binnen, die ergens in het hoofd begint en idealiter eindigt in het hart, een tocht van 30cm die zoveel zwaarder blijkt te zijn dan om het even welke pelgrimage. Wat ik als pelgrim onderweg heb gekregen, hoort mij niet toe, maar het hoort me wel toe om het te delen…

  • verhaal gepubliceerd op: 25 februari 2018
  • aanvulling(en) gepubliceerd op: –

Lees meer...

In het voetspoor van de Boeddha

Aan het einde van zijn leven riep de Boeddha (ca. 490 – 410v.Chr.) zijn volgelingen op om een pelgrimstocht te maken naar deze vier plaatsen:

  • Lumbini (Nepal), waar hij als Siddhartha Gautama werd geboren,
  • Bodhgaya (India), waar hij de verlichting bereikte en “Boeddha” (ontwaakte) werd
  • Sarnath (India), waar hij zijn inzichten voor het eerst met anderen deelde,
  • Kushinagara (India), waar hij op tachtigjarige leeftijd overleed.

Sindsdien hebben miljoenen pelgrims deze tocht gelopen, tot de 13e eeuw, toen de Islam zijn intrede deed en het Hindoeïsme weer opleefde. Het Boeddhisme verdween in India naar de achtergrond.
In de 19e eeuw werden de plaatsen herontdekt, aan de hand van de reisverslagen van de Chinese boeddhistische monniken Faxian (5e eeuw) en Xuanzang (7e eeuw).
Vanaf het midden van de 20e eeuw zijn er geleidelijk weer meer pelgrims onderweg, maar niet te voet. Ik ging wèl te voet, in 2003, en was mogelijk de eerste sinds de 13e eeuw.

  • verhaal gepubliceerd op: 12 februari 2018
  • aanvulling(en) gepubliceerd op: –

Lees meer...

Konya – Iskenderun

Van wervelende liefde naar verwoestende oorlog…

Samen met mijn man begon ik in 2009 met een pelgrimstocht van onze herberg in Saint-Jean-Pied-de-Port richting Jeruzalem. Wij liepen steeds in het najaar, aan het einde van het pelgrimsseizoen. Eerst liepen we in drie etappes via Arles, de Alpen, Rome en Brindisi, en door Albanië, Macedonië en Griekenland naar Istanbul. Hier vind je het tweede deel van onze vierde etappe -in 2012- van Konya, een miljoenenstad in het weidse Anatolië, door de het oude vulkaanlandschap met haar wonderlijke steenformaties van Cappadocië, over de ruige bergketens van de Taurus, naar Iskenderun, die heerlijke kuststad in Zuid-Turkije dichtbij de grens met Syrië. Jeruzalem ligt dan nog 750 km, een oorlog en veel daarmee samenhangende ellende verder. Bommen vallen aan de andere kant van de grens. Mensen slaan op de vlucht. Vrede zij met u! “Inshallah!”.

  • verhaal gepubliceerd op: 3 februari 2018
  • aanvulling(en) gepubliceerd op: –
       

Lees meer...

Sufi Trail (Istanbul – Konya)

De Sufi Trail loopt van Istanbul naar Konya en is vernoemd naar het Soefisme, de mystieke traditie binnen de Islam. In Konya bevindt zich het graf van de dichter en Soefi-mysticus Jalal ad-Din Rumi (1207-1273). Rumi was de leidende figuur van de Soefibeweging in Konya en werd daarom ook genoemd: “Mevlana” (“onze meester”). Hij stichtte er onder meer de orde van de Derwisjen. (Ons logo, “Sufi”, is een Derwisj die dansend en wandelend op zoek gaat naar zijn diepere roeping). Het graf van Rumi is nog steeds een heilige plaats. De route is 801 km lang en laat zich goed lopen in 40 dagen. (“40” is ook een bijzonder getal in het Soefisme). 

De wandeling is zeer afwisselend en biedt cultuur, natuur en avontuur. Daarnaast leidt de route langs veel Soefi heiligdommen waardoor deze een mystiek karakter krijgt: een wandeling die je vult met licht en luchtigheid. Vandaar onze uitnodiging: “Hike to the light”.

  • verhaal gepubliceerd op: 1 februari 2018
  • aanvulling(en) gepubliceerd op: –

Lees meer...

Henro Michi (Shikoku)

De Henro Michi, de weg van de pelgrim, is de route langs 88 tempels op het eiland Shikoku, Japan. De meeste tempels zijn ontstaan in de 7de-8ste eeuw, gegrondvest door Kobo Daishi. De 88 tempels zijn onderverdeeld in vier “dojo’s” of trainingsgronden: spirituele ontwaking (de tempels in de prefectuur Tokushima), ascetische training (prefectuur Kochi), verlichting (prefectuur Ehime), het Nirwana (prefectuur Kagawa).

Ik heb deze tocht van ongeveer 1300 km drie keer gelopen, telkens beginnend bij tempel nr. 1. (Eén keer heb ik mijn tocht afgesloten bij het graf van Kobo Daishi, in Koya-san). Een rode draad is het zoeken naar Zen in mijn leven.

  • verhaal gepubliceerd op: 10 december 2017
  • aanvulling(en) gepubliceerd op: –
      

Lees meer...