Op pelgrimstocht in Ierland

Vincents verhaal gaat over enkele van de vele pelgrimsroutes die in Ierland te lopen zijn. Het is vanuit Ierland dat het Christendom zich verspreide over onze streken en Noord Europa. De kloosters speelden hierin vanaf de vijfde eeuw een belangrijke rol. De beklimming van de Croagh Patrick in het westen van Ierland, waar Sint Patrick gedurende een veertigdaagse vasten zou verbleven zijn, is een plaats die jaarlijks duizenden pelgrims aantrekt. Veel mensen zullen er vast wel eens van gehoord hebben. Maar behalve die tocht is er zoveel meer te lopen in dit land. Verwacht op je (korte) tochten geen aaneengesloten route met voldoende dorpjes onderweg. In plaats daarvan dompel je je onder in het ruige schitterende Ierse landschap en loop je, zoals Vincent zegt “van nergens naar niets”.

  • verhaal gepubliceerd op: 12 januari 2020
  • aanvulling(en) gepubliceerd op: –
       

Lees meer...

Voie de Paix

‘De weg van de vrede’ luidt de vertaalde titel van dit pelgrimspad, dat loopt van Vezelay naar Assisi. Het 1500 kilometer lange pad is in 75 etappes af te leggen. Van Vézelay met zijn schitterende St. Madeleine basiliek loop je via oude en weinig gebruikte pelgrimspaden via Mont Cenis Piemonte (Italië) in om via de Povlakte en Toscane af te buigen naar de stad van Franciscus van Assisi. Vanaf het begin is dit pad, ook wel Chemin d’Assise genoemd, bedoeld om een pelgrimage in de geest van Sint Franciscus te ondersteunen. Verwacht niet overal comfort, of voorzieningen zoals op de andere wandelroutes. Zelfs de markering onderweg is niet zo consistent als anders. Onderweg krijgt het zoeken naar eenvoud of soberheid al gestalte, een voorbereiding op Assisi. De route is onbekend, weinig belopen en vereist een fysiek goede conditie. Particulieren en parochies stellen hun huis open voor pelgrims. Een uitgesproken pelgrimsgeest is een vóórvereiste. Op wegen van het geloof, genieten van het wandelen, landschappen, stilte en eenzaamheid… Vincent Oomen liep dit pad en werd geraakt.

  • verhaal gepubliceerd op: 12 januari 2020
  • aanvulling(en) gepubliceerd op: –
       

Lees meer...

Op de fiets naar Fatima

Jean is iemand die niet snel opgeeft. Hoewel hij vanwege een ongeluk geen lange afstanden kan lopen, is daar altijd nog de fiets. Ook dan is het soms best lastig om met een spalk de heuvels op te fietsen, maar het lukte hem. Van Lourdes fietste hij naar Santiago, waar hij ooit te voet al eens aankwam. Daarna door naar Fatima in Portugal.
Fiets met hem mee of benader hem om meer over zijn doorzettingsvermogen te weten te komen.

  • verhaal gepubliceerd op: 9 november 2019
  • aanvulling(en) gepubliceerd op: –

Lees meer...

Mont Saint Michel

Mont Saint-Michel in Normandië, op de grens met Bretagne, was tijdens de middeleeuwen misschien wel de ‘nummer vier’ van de christelijke pelgrimsoorden. Deze magische rots betekende voor sommigen het opstapje naar de hemel! De pelgrims werden ‘miquelots’ genoemd. Tijdens de Honderdjarige Oorlog werd de strategische rots uitgebouwd tot vesting. Napoleon maakte van de berg in zee een strenge gevangenis. Rond de helft van de negentiende eeuw kwamen er weer monniken en werd de rots nationaal Frans erfgoed. Sinds 2001 verzorgen de broeders en zusters van de ‘Monastieke Gemeenschappen van Jeruzalem’ de religieuze aanwezigheid in de abdij.

  • verhaal gepubliceerd op: 28 oktober 2019
  • aanvulling(en) gepubliceerd op: –

 

Lees meer...

Op zoek naar Aldo Moro

In 2015 ben ik te voet uit Roiffieux in de Ardèche (Frankrijk) vertrokken met mijn ezel Gamin. Van daaruit zijn we naar Maglie in Apulië (Puglia, Italië) gelopen via Torrita Tiberina. Mijn pelgrimstocht is opgedragen aan Aldo Moro, een Italiaans politicus die in 1978 werd vermoord. In Torrita Tiberina ligt hij begraven, Maglie is zijn geboorteplaats. Mijn reis heeft 7 maanden geduurd.

  • verhaal gepubliceerd op: 17 maart 2019
  • aanvulling(en) gepubliceerd op: –
       

Lees meer...

St. Columba fietsroute

In 2004 hebben mijn fietsmaatje Ellie en ik de eerste langeafstandsroute gefietst en wel naar Santiago de Compostela. We hebben daar zo van genoten, dat we besloten eens in de 3 à 4 jaar een langeafstandstocht te fietsen. De volgende keer werd 2007. Het moest een totaal andere tocht worden, niet vergelijkbaar met die naar Santiago de Compostela. We kozen voor de St. Columba fietsroute van Peter Verhaak, een tocht in een totaal ander land met een totaal andere beleving. Geen stempelkaart, geen schelp, geen refugio’s, geen andere pelgrims. Toch was deze tocht door Schotland de moeite waard en hebben we genoten. Ik ben blij dat ik dit heb mogen beleven.
  

  • verhaal gepubliceerd op: 22 januari 2019
  • aanvulling(en) gepubliceerd op: –
       

Lees meer...

Cammino di San Benedetto

Tijdens mijn tocht naar Rome sprak ik in Poggio Bustone met enkele Italiaanse pelgrims die de Cammino di San Benedetto liepen. Voor mij was dat de inspiratie voor mijn volgende tocht die ik in het voorjaar van 2018, samen met mijn vrouw Aafke, heb gelopen.
De Cammino di San Benedetto is een vrij nieuwe ‘pelgrimstocht’ van 320 kilometer. De route loopt van Norcia in de bergen van Umbrië, via Subiaco naar het klooster Montecassino in het zuiden van Lazio. Sint Benedictus werd in het jaar 480 in Norcia geboren, verbleef een groot deel van zijn leven als kluizenaar in Subiaco, en ligt in Montecassino begraven.
De tocht gaat veelal over oude paden en landelijke wegen. Hij is nog vrij recent, maar wordt sinds 2012 wat frequenter belopen. Er vinden nog steeds aanpassingen van de route plaats om de drukkere wegen zoveel mogelijk te vermijden.

  • verhaal gepubliceerd op: 22 januari 2019
  • aanvulling(en) gepubliceerd op: –
       

Lees meer...

Via Monastica, Via Campaniensis

In 2004 heb ik mijn eerste pelgrimstocht gemaakt, samen met mijn fietsmaat Ellie, naar Santiago de Compostela. Later hoorde ik drie mannen over hun voettocht naar Santiago zeggen: ”Je moet alles opnieuw leren, een mens is niet gewend alleen te zijn.” Toen wist ik: eens zal ik alleen een lange voettocht maken, wanneer het in mijn leven past.
In 2016 nam ik het besluit: GAAN. Ik had een enerverend jaar achter de rug. Het moeilijkst was om NEE tegen mijn man te zeggen. Hij wilde graag mee, maar dit wilde ik alleen doen. Op 26 maart 2017 vertrok ik vanuit Ursem te voet naar Rome. Op 30 juni ben ik aangekomen.
De tocht kan ik opsplitsen in twee delen: vóór en na de Grand-Saint-Bernard. Ervoor was ik veel alleen en op mezelf aangewezen. In Italië was het feest, er kwamen meer mensen op mijn pad.
Hier wil ik mijn ervaring delen over het eerste deel, met name de Via Monastica en de Via Campaniensis. In één woord: fantastisch.

  • verhaal gepubliceerd op: 14 oktober 2018
  • aanvulling(en) gepubliceerd op: –
       

Lees meer...

Vía de la Plata

In maart en april 2018 heb ik samen met mijn partner Cees de Vía de la Plata gelopen. Deze tocht gaat van Sevilla, Zuid-Spanje, naar Santiago de Compostela, in Noordwest Spanje en is 1000 km. Daarmee is het de langste camino in Spanje. We hebben deze tocht in ruim 6 weken gelopen.
In het najaar van 2017 ben ik met pensioen gegaan en heb ik alle activiteiten stop gezet. Daarna heb ik de Walk of Wisdom rondom Nijmegen gelopen. We wilden echter ook graag samen een tocht lopen om de nieuwe fase in te gaan. We zijn nu immers beiden met pensioen. En er was nog een reden.
Cees heeft in het voorjaar 2017 een open hart operatie ondergaan. Hij is hiervan goed hersteld en kan weer voettochten maken. We voelen een enorme dankbaarheid dat we dit samen konden doen.
We hebben gekozen voor maart en april omdat de temperatuur dan goed zou zijn en de lente in aantocht.

  • verhaal gepubliceerd op: 13 oktober 2018
  • aanvulling(en) gepubliceerd op: –
       

Lees meer...

Chemin de Stevenson

Op 22 september 1878 verlaat de Schotse schrijver Robert Louis Stevenson Monastier sur Gazeille in de Haute Loire, te voet en vergezeld door zijn ezelin Modestine. Het is de start van een zwerftocht door de hoogvlakten van de Cevennen die hem sterk aan Schotland deden denken, en die hem zijn Amerikaanse geliefde Fanny Osborne moesten doen vergeten. Twaalf dagen, 252 km en vele avonturen later komt de auteur van “Treasure Island” en “The strange case of dr. Jekyll and mr. Hyde”, aan in Saint Jean du Gard. Hij beschreef zijn ervaringen in “Travels with a Donkey in the Cevennes” (“Reis met een ezel door de Cevennen”). Met dit verslag was hij één van de pioniers van van de 19e-eeuwse reisliteratuur. Het diende als basis voor de GR70, of de Stevenson Route.

We zijn allemaal reizigers in wat John Bunyan ‘de wildernis van deze wereld’ noemt en ook allemaal reizigers met een ezel; en het beste wat wij tijdens onze reizen kunnen vinden is een oprechte vriend. Hij die er veel vindt, is een fortuinlijk reiziger. We reizen zelfs om ze te vinden. Zij zijn het doel en de beloning van het leven. Zij zorgen ervoor dat we onszelf recht in de ogen kunnen blijven kijken, en wanneer we alleen zijn, zijn we alleen maar dichter bij de afwezigen…. .

Robert Louis Stevenson

  • verhaal gepubliceerd op: 18 oktober 2018
  • aanvulling(en) gepubliceerd op: –
       

Lees meer...