Op zoek naar Aldo Moro

In 2015 ben ik te voet uit Roiffieux in de Ardèche (Frankrijk) vertrokken met mijn ezel Gamin. Van daaruit zijn we naar Maglie in Apulië (Puglia, Italië) gelopen via Torrita Tiberina. Mijn pelgrimstocht is opgedragen aan Aldo Moro, een Italiaans politicus die in 1978 werd vermoord. In Torrita Tiberina ligt hij begraven, Maglie is zijn geboorteplaats. Mijn reis heeft 7 maanden geduurd.

  • verhaal gepubliceerd op: 17 maart 2019
  • aanvulling(en) gepubliceerd op: –
       

Lees meer...

St. Columba fietsroute

In 2004 hebben mijn fietsmaatje Ellie en ik de eerste langeafstandsroute gefietst en wel naar Santiago de Compostela. We hebben daar zo van genoten, dat we besloten eens in de 3 à 4 jaar een langeafstandstocht te fietsen. De volgende keer werd 2007. Het moest een totaal andere tocht worden, niet vergelijkbaar met die naar Santiago de Compostela. We kozen voor de St. Columba fietsroute van Peter Verhaak, een tocht in een totaal ander land met een totaal andere beleving. Geen stempelkaart, geen schelp, geen refugio’s, geen andere pelgrims. Toch was deze tocht door Schotland de moeite waard en hebben we genoten. Ik ben blij dat ik dit heb mogen beleven.
  

  • verhaal gepubliceerd op: 22 januari 2019
  • aanvulling(en) gepubliceerd op: –
       

Lees meer...

Cammino di San Benedetto

Tijdens mijn tocht naar Rome sprak ik in Poggio Bustone met enkele Italiaanse pelgrims die de Cammino di San Benedetto liepen. Voor mij was dat de inspiratie voor mijn volgende tocht die ik in het voorjaar van 2018, samen met mijn vrouw Aafke, heb gelopen.
De Cammino di San Benedetto is een vrij nieuwe ‘pelgrimstocht’ van 320 kilometer. De route loopt van Norcia in de bergen van Umbrië, via Subiaco naar het klooster Montecassino in het zuiden van Lazio. Sint Benedictus werd in het jaar 480 in Norcia geboren, verbleef een groot deel van zijn leven als kluizenaar in Subiaco, en ligt in Montecassino begraven.
De tocht gaat veelal over oude paden en landelijke wegen. Hij is nog vrij recent, maar wordt sinds 2012 wat frequenter belopen. Er vinden nog steeds aanpassingen van de route plaats om de drukkere wegen zoveel mogelijk te vermijden.

  • verhaal gepubliceerd op: 22 januari 2019
  • aanvulling(en) gepubliceerd op: –
       

Lees meer...

Via Monastica, Via Campaniensis

In 2004 heb ik mijn eerste pelgrimstocht gemaakt, samen met mijn fietsmaat Ellie, naar Santiago de Compostela. Later hoorde ik drie mannen over hun voettocht naar Santiago zeggen: ”Je moet alles opnieuw leren, een mens is niet gewend alleen te zijn.” Toen wist ik: eens zal ik alleen een lange voettocht maken, wanneer het in mijn leven past.
In 2016 nam ik het besluit: GAAN. Ik had een enerverend jaar achter de rug. Het moeilijkst was om NEE tegen mijn man te zeggen. Hij wilde graag mee, maar dit wilde ik alleen doen. Op 26 maart 2017 vertrok ik vanuit Ursem te voet naar Rome. Op 30 juni ben ik aangekomen.
De tocht kan ik opsplitsen in twee delen: vóór en na de Grand-Saint-Bernard. Ervoor was ik veel alleen en op mezelf aangewezen. In Italië was het feest, er kwamen meer mensen op mijn pad.
Hier wil ik mijn ervaring delen over het eerste deel, met name de Via Monastica en de Via Campaniensis. In één woord: fantastisch.

  • verhaal gepubliceerd op: 14 oktober 2018
  • aanvulling(en) gepubliceerd op: –
       

Lees meer...

Vía de la Plata

In maart en april 2018 heb ik samen met mijn partner Cees de Vía de la Plata gelopen. Deze tocht gaat van Sevilla, Zuid-Spanje, naar Santiago de Compostela, in Noordwest Spanje en is 1000 km. Daarmee is het de langste camino in Spanje. We hebben deze tocht in ruim 6 weken gelopen.
In het najaar van 2017 ben ik met pensioen gegaan en heb ik alle activiteiten stop gezet. Daarna heb ik de Walk of Wisdom rondom Nijmegen gelopen. We wilden echter ook graag samen een tocht lopen om de nieuwe fase in te gaan. We zijn nu immers beiden met pensioen. En er was nog een reden.
Cees heeft in het voorjaar 2017 een open hart operatie ondergaan. Hij is hiervan goed hersteld en kan weer voettochten maken. We voelen een enorme dankbaarheid dat we dit samen konden doen.
We hebben gekozen voor maart en april omdat de temperatuur dan goed zou zijn en de lente in aantocht.

  • verhaal gepubliceerd op: 13 oktober 2018
  • aanvulling(en) gepubliceerd op: –
       

Lees meer...

Chemin de Stevenson

Op 22 september 1878 verlaat de Schotse schrijver Robert Louis Stevenson Monastier sur Gazeille in de Haute Loire, te voet en vergezeld door zijn ezelin Modestine. Het is de start van een zwerftocht door de hoogvlakten van de Cevennen die hem sterk aan Schotland deden denken, en die hem zijn Amerikaanse geliefde Fanny Osborne moesten doen vergeten. Twaalf dagen, 252 km en vele avonturen later komt de auteur van “Treasure Island” en “The strange case of dr. Jekyll and mr. Hyde”, aan in Saint Jean du Gard. Hij beschreef zijn ervaringen in “Travels with a Donkey in the Cevennes” (“Reis met een ezel door de Cevennen”). Met dit verslag was hij één van de pioniers van van de 19e-eeuwse reisliteratuur. Het diende als basis voor de GR70, of de Stevenson Route.

We zijn allemaal reizigers in wat John Bunyan ‘de wildernis van deze wereld’ noemt en ook allemaal reizigers met een ezel; en het beste wat wij tijdens onze reizen kunnen vinden is een oprechte vriend. Hij die er veel vindt, is een fortuinlijk reiziger. We reizen zelfs om ze te vinden. Zij zijn het doel en de beloning van het leven. Zij zorgen ervoor dat we onszelf recht in de ogen kunnen blijven kijken, en wanneer we alleen zijn, zijn we alleen maar dichter bij de afwezigen…. .

Robert Louis Stevenson

  • verhaal gepubliceerd op: 18 oktober 2018
  • aanvulling(en) gepubliceerd op: –
       

Lees meer...

van Zoetermeer naar Medjugorje

Na een eerste huwelijk (waaruit 4 kinderen, 6 kleinkinderen en inmiddels 2 achterkleinkinderen) kreeg ik in 1993 een nieuwe relatie. Samen begonnen we direct te wandelen op het Pieterpad. Dat groeide uit tot steeds meer lopen, en in 1998 maakte ik mijn eerste pelgrimstocht van Zoetermeer naar Santiago. Dat smaakte naar veel meer, en liep ik ook een tocht naar Rome, en een tocht naar Istanbul. En mijn laatste grote tocht was dus deze naar Medjugorje in Bosnië-Herzegovina.

  • verhaal gepubliceerd op: 8 oktober 2018
  • aanvulling(en) gepubliceerd op: –
       

Lees meer...

Bart naar Rome

Het plan om een lange tocht te wandelen had ik al heel lang. Gewoon benieuwd naar de ervaring en of de tocht iets zou doen met me. In 2017 kwam het ervan en ben ik op pad gegaan. Omdat de route naar Santiago mij veel te druk leek, koos ik voor de route naar Rome: de Via Francigena. Ik liep van Amsterdam naar Den Bosch via eigen route, vervolgens nam ik de Via Monastica naar Reims en pakte daar de Via Francigena naar Ivrea op. Vervolgens door Piemonte naar Genua en dan Massa via eigen route, om weer te eindigen met het laatste stuk over de Via Francigena naar Rome.

  • verhaal gepubliceerd op: 8 juli 2018
  • aanvulling(en) gepubliceerd op: –
      

Lees meer...

Via Jacobi nr. 4 (Zwitserland)

Samen met Frans Kosters, mijn medebestuurslid van de St. Jacobskapel in Nijmegen, heb ik in 2013 de Via Jacobi nr. 4 in Zwitserland gelopen. Het is één van de vele pelgrimswegen in Zwitserland. Deze weg loopt van Konstanz aan de Bodensee dwars door Zwitserland via de bekende bedevaartsplaats Einsiedeln naar het meer van Genève. Van daaruit loopt de pelgrimsweg in Frankrijk door naar le Puy-en-Velay.
De weg die we gelopen hebben bestaat uit:

  • Schwabenweg : Konstanz – Einsiedeln
  • Innerschweiz-Weg: Einsiedeln – Brünnigpass
  • Berner Oberländer Weg: Brünnigpass – Amsoldingen
  • Gantrisch/Freiburgweg: Amsoldingen – Friburg

Beter als de website het beschrijft kan ik het niet weergeven: ‘Wie Perlen auf einer Kette reihen sich Kapellen, Kirchen und Herbergen entlang der Via Jacobi aneinander und bieten zusammen mit der abwechslungsreichen Kulturlandschaft ein grossartiges Wandererlebnis.’
Wij hebben het gedeelte van de Jacobsweg van Konstanz (DE) tot Schwarzenburg gelopen van 25 juni tot 5 juli.

  • verhaal gepubliceerd op: 8 juli 2018
  • aanvulling(en) gepubliceerd op: –

Lees meer...

Pelgrimsweg van Vézelay

Van heinde en verre te aanschouwen, schitterend in de zon, op haar heuvel: de basiliek Sainte-Marie-Madeleine. Deze adembenemende creatie is het begin van de Pelgrimsweg van Vézelay. De route loopt dwars door het Franse platteland naar de Pyreneeën, alwaar velen de oversteek naar de Spaanse Camino’s zullen maken. Onderweg passeer je enkele grote steden, zoals Limoges en Nevers, maar de rust en stilte van “la campagne” (het platteland) voeren de boventoon. In vijf weken ontmoette ik slechts 17 pelgrims. Later in het seizoen neemt de drukte weliswaar toe, maar is niet te vergelijken met mijn eerdere Camino Francés, met honderden andere pelgrims. De route voert langs weilanden vol koeien, wijngaarden en bossen, afgewisseld met kleine dorpjes en stadjes. Soms met een bar of bakker, niet zelden alleen een kerkje. Voor mij de ultieme reis voor reflectie en rust, ver weg van de drukte van het dagelijks bestaan.

  • verhaal gepubliceerd op: 6 juli 2018
  • aanvulling(en) gepubliceerd op: –
      

Lees meer...