Op zoek naar Aldo Moro

In 2015 ben ik te voet uit Roiffieux in de Ardèche (Frankrijk) vertrokken met mijn ezel Gamin. Van daaruit zijn we naar Maglie in Apulië (Puglia, Italië) gelopen via Torrita Tiberina. Mijn pelgrimstocht is opgedragen aan Aldo Moro, een Italiaans politicus die in 1978 werd vermoord. In Torrita Tiberina ligt hij begraven, Maglie is zijn geboorteplaats. Mijn reis heeft 7 maanden geduurd.

  • verhaal gepubliceerd op: 17 maart 2019
  • aanvulling(en) gepubliceerd op: –
       

Lees meer...

Via Monastica, Via Campaniensis

In 2004 heb ik mijn eerste pelgrimstocht gemaakt, samen met mijn fietsmaat Ellie, naar Santiago de Compostela. Later hoorde ik drie mannen over hun voettocht naar Santiago zeggen: ”Je moet alles opnieuw leren, een mens is niet gewend alleen te zijn.” Toen wist ik: eens zal ik alleen een lange voettocht maken, wanneer het in mijn leven past.
In 2016 nam ik het besluit: GAAN. Ik had een enerverend jaar achter de rug. Het moeilijkst was om NEE tegen mijn man te zeggen. Hij wilde graag mee, maar dit wilde ik alleen doen. Op 26 maart 2017 vertrok ik vanuit Ursem te voet naar Rome. Op 30 juni ben ik aangekomen.
De tocht kan ik opsplitsen in twee delen: vóór en na de Grand-Saint-Bernard. Ervoor was ik veel alleen en op mezelf aangewezen. In Italië was het feest, er kwamen meer mensen op mijn pad.
Hier wil ik mijn ervaring delen over het eerste deel, met name de Via Monastica en de Via Campaniensis. In één woord: fantastisch.

  • verhaal gepubliceerd op: 14 oktober 2018
  • aanvulling(en) gepubliceerd op: –
       

Lees meer...

Chemin de Stevenson

Op 22 september 1878 verlaat de Schotse schrijver Robert Louis Stevenson Monastier sur Gazeille in de Haute Loire, te voet en vergezeld door zijn ezelin Modestine. Het is de start van een zwerftocht door de hoogvlakten van de Cevennen die hem sterk aan Schotland deden denken, en die hem zijn Amerikaanse geliefde Fanny Osborne moesten doen vergeten. Twaalf dagen, 252 km en vele avonturen later komt de auteur van “Treasure Island” en “The strange case of dr. Jekyll and mr. Hyde”, aan in Saint Jean du Gard. Hij beschreef zijn ervaringen in “Travels with a Donkey in the Cevennes” (“Reis met een ezel door de Cevennen”). Met dit verslag was hij één van de pioniers van van de 19e-eeuwse reisliteratuur. Het diende als basis voor de GR70, of de Stevenson Route.

We zijn allemaal reizigers in wat John Bunyan ‘de wildernis van deze wereld’ noemt en ook allemaal reizigers met een ezel; en het beste wat wij tijdens onze reizen kunnen vinden is een oprechte vriend. Hij die er veel vindt, is een fortuinlijk reiziger. We reizen zelfs om ze te vinden. Zij zijn het doel en de beloning van het leven. Zij zorgen ervoor dat we onszelf recht in de ogen kunnen blijven kijken, en wanneer we alleen zijn, zijn we alleen maar dichter bij de afwezigen…. .

Robert Louis Stevenson

  • verhaal gepubliceerd op: 18 oktober 2018
  • aanvulling(en) gepubliceerd op: –
       

Lees meer...

Bart naar Rome

Het plan om een lange tocht te wandelen had ik al heel lang. Gewoon benieuwd naar de ervaring en of de tocht iets zou doen met me. In 2017 kwam het ervan en ben ik op pad gegaan. Omdat de route naar Santiago mij veel te druk leek, koos ik voor de route naar Rome: de Via Francigena. Ik liep van Amsterdam naar Den Bosch via eigen route, vervolgens nam ik de Via Monastica naar Reims en pakte daar de Via Francigena naar Ivrea op. Vervolgens door Piemonte naar Genua en dan Massa via eigen route, om weer te eindigen met het laatste stuk over de Via Francigena naar Rome.

  • verhaal gepubliceerd op: 8 juli 2018
  • aanvulling(en) gepubliceerd op: –
      

Lees meer...

Pelgrimsweg van Vézelay

Van heinde en verre te aanschouwen, schitterend in de zon, op haar heuvel: de basiliek Sainte-Marie-Madeleine. Deze adembenemende creatie is het begin van de Pelgrimsweg van Vézelay. De route loopt dwars door het Franse platteland naar de Pyreneeën, alwaar velen de oversteek naar de Spaanse Camino’s zullen maken. Onderweg passeer je enkele grote steden, zoals Limoges en Nevers, maar de rust en stilte van “la campagne” (het platteland) voeren de boventoon. In vijf weken ontmoette ik slechts 17 pelgrims. Later in het seizoen neemt de drukte weliswaar toe, maar is niet te vergelijken met mijn eerdere Camino Francés, met honderden andere pelgrims. De route voert langs weilanden vol koeien, wijngaarden en bossen, afgewisseld met kleine dorpjes en stadjes. Soms met een bar of bakker, niet zelden alleen een kerkje. Voor mij de ultieme reis voor reflectie en rust, ver weg van de drukte van het dagelijks bestaan.

  • verhaal gepubliceerd op: 6 juli 2018
  • aanvulling(en) gepubliceerd op: –
      

Lees meer...

Lourdes en Pyreneeën

In 1858 verklaarde Bernadette Soubirous, toen een 14-jarig meisje, dat zij tussen 11 februari en 16 juli in een grot bij Lourdes verschillende verschijningen had gezien van een “dame in het wit”. De Kerk zou deze enkele jaren later gaan beschouwen als verschijningen van Maria, waarna geleidelijk het huidige Heiligdom van Onze-Lieve-Vrouw van Lourdes ontstond.
Aan het bronwater van de grot worden heilzame kwaliteiten toegeschreven. Inmiddels zijn 70 wonderbaarlijke genezingen officieel erkend door de Kerk.
Jaarlijks komen miljoenen pelgrims uit de hele wereld naar deze bedevaartplaats aan de voet van de Franse Pyreneeën.
In 2008 heb ik een bezoek aan Lourdes gecombineerd met een vierdaagse rondwandeling door de voet van de Pyreneeën, vanuit het Heiligdom en terug.

  • verhaal gepubliceerd op: 8 april 2018
  • aanvulling(en) gepubliceerd op: –
      

Lees meer...

Emo’s reis (Romerswerf – Rome)

In het late najaar van 1211 vertrekt Emo, abt van het inmiddels verdwenen klooster Romerswerf (ruim 5 kilometer ten Noordwesten van Delfzijl), naar Rome. Emo had een conflict met de bisschop van Münster over het eigendom van de kerk in (Witte)Wierum, waar hij een nieuw klooster had gesticht. De paus, Innocentius III, zou uitkomst moeten bieden.
Van deze reis is een beknopt verslag gemaakt, de “Cronica Florida Horti”. Het is vermoedelijk geschreven door Menko, een opvolger van Emo, op basis van aantekeningen van Emo.
In 2011 verschijnt het boek Emo’s Reis, van emeritus hoogleraar middeleeuwse geschiedenis Dick de Boer.
Omdat in het boek de reisroute van Emo wordt gereconstrueerd, van plaats naar plaats, was het mogelijk om hier een fietsroute van te maken. Het is dus de vertaling van een voetreis van acht eeuwen geleden naar een fietstocht in onze tijd.

  • verhaal gepubliceerd op: 28 maart 2018
  • aanvulling(en) gepubliceerd op: –
      

Lees meer...

Tour de Vézelay

Vézelay was in de Middeleeuwen een belangrijk knooppunt in het Europese netwerk van pelgrimswegen. Niet alleen als etappeplaats, maar ook als bestemming op zich. Het was de vierde christelijke bedevaartsplaats: na Jerusalem, Rome en Santiago de Compostela.
Ook nu is het nog een knooppunt. Pelgrimswegen vanuit Parijs, Nederland en België, Duitsland en Zwitserland komen er samen om vervolgens uit te waaieren richting Santiago (via Bourges, Nevers of Le Puy) en Assisi en Rome.
De Tour de Vézelay “raakt” deze pelgrimswegen allemaal maar is zelf geen “officiële” pelgrimsweg. Dat het evengoed een prachtige pelgrimstocht kan zijn, mag hierna blijken.

  • verhaal gepubliceerd op: 9 maart 2018
  • aanvulling(en) gepubliceerd op: –
      

Lees meer...

Aalst (België) – Assisi

Van Aalst (Oost-Vlaanderen) kwam ik via Rethel op de Via Francigena, ter hoogte van Châlons-en-Champagne. Ik heb de Via Francigena gevolgd tot Robbio (voorbij Vercelli). Daar verkoos ik, in plaats van door de Po-vlakte te lopen (via Piacenza, Fidenza, etc.), een route door het middelgebergte van de Apennijnen: via Tortona, Bobbio, Ferriere en Borgotaro naar Pontremoli. (Vijf bergpassen in plaats van één bergpas via de traditionele route). Van Pontremoli liep ik opnieuw via de traditionele Via Francigena. Vanaf Siena liep ik niet langer richting Rome, maar richting Assisi, via het Lago Trasimeno en de Crete Senesi. Assisi bereikte ik via Santa Maria degli Angeli.

  • verhaal gepubliceerd op: 10 december 2017
  • aanvulling(en) gepubliceerd op: –

Lees meer...

Santiago de Compostela – Rome

Mijn vrouw Huberta en ik zijn in twee etappes van Saint-Jean-Pied-de-Port, aan het begin van de Camino Francés, naar Rome gelopen.

In 2009 liepen wij van Saint-Jean naar Lescar (bij Pau) en volgden vanaf daar de Chemin d’Arles, via Toulouse en Montpellier, naar Arles. Vanaf Arles volgden wij de GR653D, ook genoemd: “Via Domitia”, verder naar het oosten. Wij trokken de Alpen over via Briançon en de Col de Montgenèvre en daalden af door de vallei van Susa, richting Turijn. In 2010 liepen wij van de Sacra San Michele (in de vallei van Susa), via de Chemin d’Assise naar Aulla. Vanaf Aulla volgden wij de Via Francigena naar de Sint Pieter in Rome. (Alternatief: niet de Chemin d’Assise volgen maar via Turijn doorlopen naar Vercelli, aan de hoofdroute van de Via Francigena vanaf Canterbury).

  • verhaal gepubliceerd op: 20 oktober 2017
  • aanvulling(en) gepubliceerd op: –
      

Lees meer...