van Zoetermeer naar Medjugorje

Na een eerste huwelijk (waaruit 4 kinderen, 6 kleinkinderen en inmiddels 2 achterkleinkinderen) kreeg ik in 1993 een nieuwe relatie. Samen begonnen we direct te wandelen op het Pieterpad. Dat groeide uit tot steeds meer lopen, en in 1998 maakte ik mijn eerste pelgrimstocht van Zoetermeer naar Santiago. Dat smaakte naar veel meer, en liep ik ook een tocht naar Rome, en een tocht naar Istanbul. En mijn laatste grote tocht was dus deze naar Medjugorje in Bosnië-Herzegovina.

  • verhaal gepubliceerd op: 8 oktober 2018
  • aanvulling(en) gepubliceerd op: –
       

Lees meer...

Op houten fietsen naar Mekka

Op 30 oktober 2016 zijn wij op twee houten fietsen vanuit Maassluis naar Mekka gereisd. Twee jaar eerder verrichte Rudy de kleine bedevaart (‘Oemrah’). Het was een minder prachtige ervaring dan gehoopt. De berg van het licht (Jabal al Nour) was getransformeerd tot een berg van plastic afval, achtergelaten door pelgrims. Dat deed pijn. Ik bad tot God: als ik nog een keer ga, laat me dan gaan op een meer duurzame manier. Dat bleek goed aan te sluiten bij de droom van Mohammed, die op de fiets een pelgrimstocht naar Mekka wilde maken. Toen een bedrijf van onze plannen hoorde, besloot het twee houten fietsen ter beschikking te stellen. Wij hebben die in dank aanvaard. Onderweg bleken die houten fietsen een perfect aanknopingspunt voor goede gesprekken over ons thema: duurzaamheid.

  • verhaal gepubliceerd op: 25 april 2018
  • aanvulling(en) gepubliceerd op: –

Lees meer...

Thessaloniki – Edirne – Istanbul

Samen met mijn vrouw Huberta begon ik in 2009 een pelgrimstocht van onze toenmalige herberg in Saint-Jean-Pied-de-Port richting Jeruzalem. Wij liepen steeds in het najaar, aan het einde van het seizoen.
In 2009 en 2010 liepen we via Arles, de Alpen en Rome naar Brindisi. In 2011 liepen we door Albanië, Macedonië en Griekenland naar Thessaloniki, ongeveer de Via Egnatia volgend die toen nog als wandelroute in ontwikkeling was. (Zie het verhaal van Pieter Niesten en Gerrie Harmsen over hun tocht, in 2015, langs het toen voltooide eerste deel van de Via Egnatia).
Vanaf Thessaloniki volgden wij ongeveer het toekomstige traject van het tweede deel van de Via Egnatia tot voorbij Kavala, om daarna af te buigen naar Edirne, de hoofdstad van het Ottomaanse Rijk tot de verovering van Constantinopel.
Vanaf Edirne volgden wij, min of meer, het Turkse deel van de Sultanstrail naar Istanbul. (Zie ook de verhalen van Max Smits en Arjan Schuiling over andere delen van de Sultanstrail).

  • verhaal gepubliceerd op: 12 april 2018
  • aanvulling(en) gepubliceerd op: –
      

Lees meer...

Sultanstrail (Bulgarije)

Het traject van de Sultan’s Trail is geïnspireerd door de militaire campagnes van de Ottomaanse Sultan Süleyman I (1494 – 1566) en zijn belegering van Wenen. De route loopt echter van Wenen naar Istanbul (en het graf van Süleyman). Qua richting dus meer die van de kruisvaarders op weg naar het Heilige Land.
De Sultan’s Trail doorkruist zeven landen en is ruim 2200 km lang:

De Sultan’s Trail komt Bulgarije binnen in het noordwesten, bij Dragoman aan de grens met Servië, en loopt naar Ivaylovgrad in het zuidoosten, aan de grens met Griekenland. De route door Bulgarije is het meest bergachtige deel van de Sultanstrail.

Hieronder zal ik meer vertellen over in hoeverre mijn wandelingen langs het Bulgaarse deel van de Sultan’s Trail kunnen worden beschouwd als pelgrimstochten, en over hoogtepunten, ontmoetingen onderweg, landschappen en een flink aantal praktische zaken.

  • verhaal gepubliceerd op: 1 april 2018
  • aanvulling(en) gepubliceerd op: –
      

Lees meer...

Via Egnatia (Durrës – Thessaloniki)

Samen met Gerrie, mijn vrouw, hebben wij in mei 2015 de Via Egnatia van Durrës (in het Romeins: Dyrrhachium) in Albanië naar Thessaloniki in Griekenland gelopen. Het is een oude Romeinse handelsweg die vanaf Rome, over de Via Appia, via Bari, Durrës in Albanië, Macedonië en Thessaloniki naar Istanbul loopt.
Wij zijn destijds op Bari gevlogen en hebben de nachtboot naar Durrës in Albanië genomen.
Even ten zuiden van Durrës begint de tocht. Het is een tocht die over kleine paden en wegen door het arme en soms verlaten land van Albanië loopt. Om daarna via het toeristische Ohrid, aan het gelijknamige meer, en Bitola in Macedonië door de bergen naar het veel welvarender Griekenland te gaan en te eindigen in de metropool Thessaloniki. Wij hebben vier weken gedaan over de tocht van 475 km. De gastvrijheid, de hartelijkheid en de diversiteit aan landen heeft ons verrast.

  • verhaal gepubliceerd op: 27 maart 2018
  • aanvulling(en) gepubliceerd op: –
      

Lees meer...

Te voet naar Jeruzalem

In 2005 heb ik het voorrecht gehad om te voet naar Jeruzalem te trekken vanuit mijn geboortestad Gent. Mijn doelstelling was om een versnipperde wereld met het meest eenvoudige en natuurlijke bewegingsmiddel te doorkruisen: te voet. 

Hoe voelt het aan om in de 21ste eeuw, in een tijd van meta-communicatie, het christendom, de islam en het jodendom met de benen te exploreren? Hoe ga je om met soms extreme eenzaamheid, met de doortocht van woestijnen? Met tal van waarschuwingen van mensen die jou aansporen om het volgend land of gebied niet te doorkruisen? De echte tocht is de tocht van binnen, die ergens in het hoofd begint en idealiter eindigt in het hart, een tocht van 30cm die zoveel zwaarder blijkt te zijn dan om het even welke pelgrimage. Wat ik als pelgrim onderweg heb gekregen, hoort mij niet toe, maar het hoort me wel toe om het te delen…

  • verhaal gepubliceerd op: 25 februari 2018
  • aanvulling(en) gepubliceerd op: –

Lees meer...

Sultanstrail (Hongarije – Servië)

Het traject van de Sultanstrail is geïnspireerd door de militaire campagnes van de Ottomaanse Sultan Süleyman I (1494 – 1566) en zijn belegering van Wenen. De route loopt echter van Wenen naar Istanbul (en het graf van Süleyman). Qua richting dus meer die van de kruisvaarders op weg naar het Heilige Land.

Tussen Wenen en Belgrado voert de route langs de oude Romeinse rijksgrens (de Limes) en komt in Hongarije terecht in het grensgebied van Ottomanen en Habsburgers. Voorbij Belgrado voert de route door voormalig Ottomaans gebied. De cultuurverschillen tussen de “Habsburgse wereld” en de “Ottomaanse wereld” zijn onderweg goed merkbaar. Maar tegelijkertijd heeft elke regio een eigen verhaal van migrerende bevolkingsgroepen, politieke- en economische systemen, talen en culturen. Die maken deze route tot een rijke en bijzondere ervaring.

De trail stelt geen bijzondere eisen aan de wandelaar, behalve een “open mind”, een normale fysieke gesteldheid en een beetje creativiteit bij het maken van de dagelijkse keuzes.

  • verhaal gepubliceerd op: 6 februari 2018
  • aanvulling(en) gepubliceerd op: –

Lees meer...