Via Monastica, Via Campaniensis

In 2004 heb ik mijn eerste pelgrimstocht gemaakt, samen met mijn fietsmaat Ellie, naar Santiago de Compostela. Later hoorde ik drie mannen over hun voettocht naar Santiago zeggen: ”Je moet alles opnieuw leren, een mens is niet gewend alleen te zijn.” Toen wist ik: eens zal ik alleen een lange voettocht maken, wanneer het in mijn leven past.
In 2016 nam ik het besluit: GAAN. Ik had een enerverend jaar achter de rug. Het moeilijkst was om NEE tegen mijn man te zeggen. Hij wilde graag mee, maar dit wilde ik alleen doen. Op 26 maart 2017 vertrok ik vanuit Ursem te voet naar Rome. Op 30 juni ben ik aangekomen.
De tocht kan ik opsplitsen in twee delen: vóór en na de Grand-Saint-Bernard. Ervoor was ik veel alleen en op mezelf aangewezen. In Italië was het feest, er kwamen meer mensen op mijn pad.
Hier wil ik mijn ervaring delen over het eerste deel, met name de Via Monastica en de Via Campaniensis. In één woord: fantastisch.

  • verhaal gepubliceerd op: 14 oktober 2018
  • aanvulling(en) gepubliceerd op: –
       

Lees meer...

Vía de la Plata

In maart en april 2018 heb ik samen met mijn partner Cees de Vía de la Plata gelopen. Deze tocht gaat van Sevilla, Zuid-Spanje, naar Santiago de Compostela, in Noordwest Spanje en is 1000 km. Daarmee is het de langste camino in Spanje. We hebben deze tocht in ruim 6 weken gelopen.
In het najaar van 2017 ben ik met pensioen gegaan en heb ik alle activiteiten stop gezet. Daarna heb ik de Walk of Wisdom rondom Nijmegen gelopen. We wilden echter ook graag samen een tocht lopen om de nieuwe fase in te gaan. We zijn nu immers beiden met pensioen. En er was nog een reden.
Cees heeft in het voorjaar 2017 een open hart operatie ondergaan. Hij is hiervan goed hersteld en kan weer voettochten maken. We voelen een enorme dankbaarheid dat we dit samen konden doen.
We hebben gekozen voor maart en april omdat de temperatuur dan goed zou zijn en de lente in aantocht.

  • verhaal gepubliceerd op: 13 oktober 2018
  • aanvulling(en) gepubliceerd op: –
       

Lees meer...

Chemin de Stevenson

Op 22 september 1878 verlaat de Schotse schrijver Robert Louis Stevenson Monastier sur Gazeille in de Haute Loire, te voet en vergezeld door zijn ezelin Modestine. Het is de start van een zwerftocht door de hoogvlakten van de Cevennen die hem sterk aan Schotland deden denken, en die hem zijn Amerikaanse geliefde Fanny Osborne moesten doen vergeten. Twaalf dagen, 252 km en vele avonturen later komt de auteur van “Treasure Island” en “The strange case of dr. Jekyll and mr. Hyde”, aan in Saint Jean du Gard. Hij beschreef zijn ervaringen in “Travels with a Donkey in the Cevennes” (“Reis met een ezel door de Cevennen”). Met dit verslag was hij één van de pioniers van van de 19e-eeuwse reisliteratuur. Het diende als basis voor de GR70, of de Stevenson Route.

We zijn allemaal reizigers in wat John Bunyan ‘de wildernis van deze wereld’ noemt en ook allemaal reizigers met een ezel; en het beste wat wij tijdens onze reizen kunnen vinden is een oprechte vriend. Hij die er veel vindt, is een fortuinlijk reiziger. We reizen zelfs om ze te vinden. Zij zijn het doel en de beloning van het leven. Zij zorgen ervoor dat we onszelf recht in de ogen kunnen blijven kijken, en wanneer we alleen zijn, zijn we alleen maar dichter bij de afwezigen…. .

Robert Louis Stevenson

  • verhaal gepubliceerd op: 18 oktober 2018
  • aanvulling(en) gepubliceerd op: –
       

Lees meer...

van Zoetermeer naar Medjugorje

Na een eerste huwelijk (waaruit 4 kinderen, 6 kleinkinderen en inmiddels 2 achterkleinkinderen) kreeg ik in 1993 een nieuwe relatie. Samen begonnen we direct te wandelen op het Pieterpad. Dat groeide uit tot steeds meer lopen, en in 1998 maakte ik mijn eerste pelgrimstocht van Zoetermeer naar Santiago. Dat smaakte naar veel meer, en liep ik ook een tocht naar Rome, en een tocht naar Istanbul. En mijn laatste grote tocht was dus deze naar Medjugorje in Bosnië-Herzegovina.

  • verhaal gepubliceerd op: 8 oktober 2018
  • aanvulling(en) gepubliceerd op: –
       

Lees meer...

Bart naar Rome

Het plan om een lange tocht te wandelen had ik al heel lang. Gewoon benieuwd naar de ervaring en of de tocht iets zou doen met me. In 2017 kwam het ervan en ben ik op pad gegaan. Omdat de route naar Santiago mij veel te druk leek, koos ik voor de route naar Rome: de Via Francigena. Ik liep van Amsterdam naar Den Bosch via eigen route, vervolgens nam ik de Via Monastica naar Reims en pakte daar de Via Francigena naar Ivrea op. Vervolgens door Piemonte naar Genua en dan Massa via eigen route, om weer te eindigen met het laatste stuk over de Via Francigena naar Rome.

  • verhaal gepubliceerd op: 8 juli 2018
  • aanvulling(en) gepubliceerd op: –
      

Lees meer...

Via Jacobi nr. 4 (Zwitserland)

Samen met Frans Kosters, mijn medebestuurslid van de St. Jacobskapel in Nijmegen, heb ik in 2013 de Via Jacobi nr. 4 in Zwitserland gelopen. Het is één van de vele pelgrimswegen in Zwitserland. Deze weg loopt van Konstanz aan de Bodensee dwars door Zwitserland via de bekende bedevaartsplaats Einsiedeln naar het meer van Genève. Van daaruit loopt de pelgrimsweg in Frankrijk door naar le Puy-en-Velay.
De weg die we gelopen hebben bestaat uit:

  • Schwabenweg : Konstanz – Einsiedeln
  • Innerschweiz-Weg: Einsiedeln – Brünnigpass
  • Berner Oberländer Weg: Brünnigpass – Amsoldingen
  • Gantrisch/Freiburgweg: Amsoldingen – Friburg

Beter als de website het beschrijft kan ik het niet weergeven: ‘Wie Perlen auf einer Kette reihen sich Kapellen, Kirchen und Herbergen entlang der Via Jacobi aneinander und bieten zusammen mit der abwechslungsreichen Kulturlandschaft ein grossartiges Wandererlebnis.’
Wij hebben het gedeelte van de Jacobsweg van Konstanz (DE) tot Schwarzenburg gelopen van 25 juni tot 5 juli.

  • verhaal gepubliceerd op: 8 juli 2018
  • aanvulling(en) gepubliceerd op: –

Lees meer...

Pelgrimsweg van Vézelay

Van heinde en verre te aanschouwen, schitterend in de zon, op haar heuvel: de basiliek Sainte-Marie-Madeleine. Deze adembenemende creatie is het begin van de Pelgrimsweg van Vézelay. De route loopt dwars door het Franse platteland naar de Pyreneeën, alwaar velen de oversteek naar de Spaanse Camino’s zullen maken. Onderweg passeer je enkele grote steden, zoals Limoges en Nevers, maar de rust en stilte van “la campagne” (het platteland) voeren de boventoon. In vijf weken ontmoette ik slechts 17 pelgrims. Later in het seizoen neemt de drukte weliswaar toe, maar is niet te vergelijken met mijn eerdere Camino Francés, met honderden andere pelgrims. De route voert langs weilanden vol koeien, wijngaarden en bossen, afgewisseld met kleine dorpjes en stadjes. Soms met een bar of bakker, niet zelden alleen een kerkje. Voor mij de ultieme reis voor reflectie en rust, ver weg van de drukte van het dagelijks bestaan.

  • verhaal gepubliceerd op: 6 juli 2018
  • aanvulling(en) gepubliceerd op: –
      

Lees meer...

Camino Hongarije (Magyarország)

Wij hebben in juni/juli 2017 de Camino Hongarije gelopen: de Jacobsweg van Boedapest in Hongarije naar Wolfsthal in Oostenrijk. Daarna liepen we langs de Donau verder naar Wenen.
De Camino Hongarije is in Nederland vrij onbekend. Maar de beroemde steden Boedapest, Gyor en Wenen en een trip naar Bratislava in Slowakije maakten de reis historisch mooi. Een tocht door het land, Hongarije, dat in 1989 los kwam van Rusland naar een welvarend land, Oostenrijk. Het is nog zichtbaar op de grens met een stukje IJzeren Gordijn. Het verschil in levensstandaard is zeer groot, hetgeen merkbaar is.
We deden ruim 4 weken over onze tocht, inclusief een bezoek van steeds enkele dagen aan bovengenoemde mooie steden.

  • verhaal gepubliceerd op: 4 juni 2018
  • aanvulling(en) gepubliceerd op: –
      

Lees meer...

Camino San Salvador

De Camino San Salvador is een weinig belopen route van León naar Oviedo (120 km). Wie het even helemaal gehad heeft met de drukke Camino Francés kan hier helemaal tot zichzelf komen. Na het drukke León zoekt de route meteen de stilte van het platteland op. Na ongeveer 45 km komt er een mooi maar desolaat stuk van ongeveer 20 km door de bergen. Smalle paadjes door een ongerept gebied, met hoogtes tot 1560 meter met fantastische uitzichten over het Cantabrisch gebergte.

Na Pajares loop je wat meer in de bewoonde wereld om uiteindelijk in de mooie stad Oviedo te eindigen. In de kathedraal van Oviedo kun je een Salvadorana verkrijgen.

In Oviedo begon onder koning Alfonso II (de Kuise) die leefde van 759 tot 842 de eerste pelgrimsweg naar Santiago. Aan hem wordt ook de zin toegeschreven: “Quin va a Santiago y no al Salvador visita al criado y no al Señor”. (Wie naar Santiago gaat en niet naar de Verlosser bezoekt de knecht en niet de heer).

  • verhaal gepubliceerd op: 26 mei 2018
  • aanvulling(en) gepubliceerd op: –
      

Lees meer...

Via Lusitana (Oost-Portugal)

De Via Lusitana begint bij de monding van de Rio Guadiana (bij Vila Real de Santo Antonio) en haakt bij Orense aan op de Ruta de la Plata en de Caminho Português Interior. Deze drie wegen gaan dan samen naar Compostela.
Lusitania was een Romeinse provincie. Deze bestond uit een groot deel van Portugal plus de Spaanse Extremadura. In de geschiedenis van Zuid-Portugal speelden Romeinen, Islamitische Moren, Joden en Katholieke kloosterorden een belangrijke rol. In steden als Mertola, Beja en Evora hebben zij hun sporen achtergelaten.
Na de hoogst gelegen stad in Portugal, Guarda, passeert de Via Lusitana de Douro bij Peso da Regua en buigt daarna geleidelijk westelijk, in de richting van Orense.
De Via Lusitana gaat door ongerept berg- en natuurgebied (maximale hoogte: 1300 meter) met dun bevolkte regio’s.
Ik liep de Via Lusitana in 2016, tot Peso di Regua. Ik liep de route vooral met hulp van GPS. Inmiddels is er meer informatie beschikbaar. Toch is het een route voor ervaren wandelaars.

  • verhaal gepubliceerd op: 18 mei 2018
  • aanvulling(en) gepubliceerd op: –
      

Lees meer...