ontdekken & ontmoeten

Verhaal

Gelukkigerwijspad

Wat is de kern van pelgrimeren? Zijn er nog Santiago-gangers die echt specifiek voor Jakobus de route wandelen? Steeds meer komt de nadruk te liggen op het onderweg zijn, loskomen van dagelijkse patronen. Andere mensen ontmoeten, wandelend tot nieuwe inzichten komen. En daarvoor hoef je niet ver van huis. Het Gelukkigerwijspad is een hedendaagse pelgrimstocht in Midden Nederland. Een inspirerende route, waar je geluk voor jezelf én anderen vergroot door te delen en te ontvangen. De route bouwt voort op een 15e eeuws Amersfoort pelgrimsverhaal. Honderden mirakels vonden er plaats en pelgrims kwamen van heinde en ver. Ook nu zijn de wonderen de wereld nog niet uit, soms moeten we alleen de tijd ervoor nemen om ze weer te zien.

  • verhaal gepubliceerd op: 5 maart 2018
  • aanvulling(en) gepubliceerd op: –
      

 

Was deze route voor jou een pelgrimstocht?

Frits de Lange, auteur van het boek “Heilige Onrust”, schrijft: “Pelgrim noem je jezelf als er iets in je is of iets op je af komt dat groter of sterker is dan jezelf, en dat je wegroept van waar je bent.” Het Gelukkigerwijspad is een mooie plek, dichtbij, waar je terecht kunt als je geroepen wordt.

Alle extra’s uit het Pelgrimspakket, dat bij de tocht hoort, en op de route zelf maken dat het een hedendaagse pelgrimstocht genoemd kan worden: een plek waar je al wandelend kunt stilstaan bij alles dat groter of sterker is dan jezelf. En misschien dat het je zelfs lukt om de focus van jezelf te verplaatsen naar de ander. De ansichtkaarten, de geluksmunt, het paspoort, de landkaart: allemaal ‘instrumenten’ om in contact te komen met die ander. Want jouw eigen geluk zou best wel eens kunnen beginnen met het oog hebben voor de ander.
  

 

Wat waren hoogtepunten op je reis?

Ik vind het leuk om de GelukkigWijzers op te halen, gewoon omdat je onderweg wat “extra’s” krijgt. Tegelijkertijd kom je zo ook op plekken waar je anders misschien wel aan voorbij zou lopen. Wie had gedacht dat je bij boekhandel Boek&Koek in Maarn lekker kunt zitten en koffie kunt drinken voor een donativo?

Je wordt gevraagd om een kaartje te schrijven aan iemand die je dierbaar is. Het is soms even zoeken naar een goed moment, maar het is mooi om de tijd te nemen enkele uren aan iemand te denken en dan al het moois over die persoon op te schrijven. Grappig om later erachter te komen dat dit op de Kumano Kodo ook gebeurt.

De route eindigen met wat vrijwilligerswerk in een verzorgingshuis is ook bijzonder. Fijn om wat voor de ander te kunnen doen. Het voelt even wat onwennig, maar het besef er gewoon een uurtje te kunnen zijn voor iemand met dementie is ook wel erg mooi.

 

Wat was typerend voor de ontmoetingen onderweg?

In de kernwaarden van het Gelukkigerwijspad staat de oproep om je eigen ritme te vinden en de eenvoud te omarmen. Als je vanuit die intentie op pad gaat, ziet de wereld er anders uit en vormen de ontmoetingen zich daar ook naar. Voor mij uit zich dat in allemaal kletspraatjes onderweg. Zo bleef ik nog een hele tijd kletsen op het veerpontje bij Rhenen. Of gewoon een praatje over de heg, omdat iemand het huis aan het verven is. Het meest typerende is niet de grootsheid en de meeslependheid van Diepe en Belangrijke gesprekken, maar juist de lichtvoetige vriendelijkheid die je kunt verspreiden en ontvangen. En wat mij betreft: als je je zo opstelt, krijg je ook de mooiste ervaringen.

 

Wat was typerend voor de landschappen onderweg?

De afwisseling in het landschap is flink. De eerste twee dagen gaan door bos en heide. De mooie, dichte bossen op de Utrechtse Heuvelrug. Tussen Rhenen en Wijk bij Duurstude volg je de dijk: dan ben je opeens in het open rivierenlandschap. Dat contrast tussen open en gesloten vind ik bijzonder. Vervolgens zijn er twee dagen langs de Kromme Rijn. Knusse dorpjes en water is altijd fijn om langs te lopen. De laatste dag is tussen twee grote steden en gaat door bos en stuifzanden. Lekker afwisselend dus!
Vlakbij de Helena heuvel is een verrassing: een toren die je een prachtig uitzicht geeft over het hele gebied. Sommige plekken op de Utrechtse Heuvelrug zijn ‘on-Nederlands mooi’. Door de glooiing van het landschap waan je je in het buitenland.
  

 

Hoe zat het met het onderdak, eten en drinken?

De Camino Francés beschrijf ik wel eens als een langgerekte kroegentocht. Om de paar kilometer is er wel een barretje te vinden. Dat is op het Gelukkigerwijspad niet. Wel altijd op de eindpunten van de route: daar is altijd wel een supermarkt en een café. Een hele bijzondere plek is de Theetuin aan de Limes op de 3e wandeldag. Daar wordt je als pelgrim extra gastvrij ontvangen en krijg je altijd nog iets kleins mee. Zo links en rechts zijn er nog bijzonder plekjes om wat te kunnen eten en drinken, maar vooral: neem gewoon voldoende mee voor onderweg. Picknicken vind ik altijd het leukste. Denk ook eens aan een thermosfles met warme thee. Onhandig qua gewicht, maar wel een enorme beloning tijdens het lopen. Qua overnachting is het slim om vooraf een beetje te puzzelen: soms een trekkershut, soms bij Vrienden op de Fiets en dan weer in een pipowagen.

 

Wat is de beste tijd om op pad te gaan?

Een pelgrimstocht ga je beginnen op het moment dat je ‘geroepen’ wordt. Dat is de beste tijd om te gaan. Het pad is het hele jaar goed toegankelijk. Sommige campings of een veerpont zijn vooral tijdens het seizoen van april – november geopend. En persoonlijk vind ik de ontluikende lente, een zinderende zomer en ook die goudgele herfst prachtige momenten om op pad te gaan.

 

Was het een zware tocht?

Als onze geest luidruchtig is, is de wereld dat ook.
En als onze geest vredig is, is de wereld dat ook.” (Haemin Sunim)
Het Gelukkigerwijspad is geen zware tocht qua klimmen of grote afstanden. Er zijn voldoende plekken waar je met het OV de route kan opppakken of verlaten. Wandel met een vredige geest, bekijk de kernwaarden van de route en dan zal je lichtvoetig en diepzinnig genieten.

 

 

Wat zijn belangrijke kenmerken van de route?

  • Het Gelukkigerwijspad is 125km lang en is opgedeeld in 6 etappes die op geen enkele manier voorschrijven wat je moet doen. Je kunt etappes samenvoegen, in delen lopen: alles op jouw ritme.
  • De route is -bewust- niet gemarkeerd.
  • Er is een routeboekje met kaarten en beschrijving beschikbaar en een gps-track. Je vindt je weg wel. Durf van de gebaande wegen af te wijken.
        

Welke vraag zou je nog willen toevoegen?

Wat maakt het Gelukkigerwijspad nou zo bijzonder?
Bijzonder aan het Gelukkigerwijspad is dat je een heel Pelgrimspakket meekrijgt. Een fictieve landkaart met een samenvatting van wetenschappelijke literatuur over geluk. De GelukkigWijzers die je onderweg kunt ophalen vormen een reflectie op de kaart, zodat je ook zelf de kaart als gespreksstof kunt gebruiken. Ook zit er een unieke, handgegoten tinnen geluksmunt in het pakket: om te geven aan iemand die je dierbaar is. Een mooi gedicht van de Amersfoortse Stadsdichter. Kortom: je gaat niet met lege handen op pad. En het mooie is: wat je meekrijgt is op de ander gericht.

 

Waar kunnen we meer over je reis vinden?

Een pelgrimspakket bestel je op de website van het pad of bij verschillende aangesloten verkooppunten. Zie ook de Facebookpagina.
In 2015 heeft Addy Schuurman een boekje geschreven over Amersfoort als bedevaartsoord: “Die vele bedevaarten doen worden zelden heilig.”  

 

Aanvulling(en) op het verhaal van Wilco

Heb jij deze pelgrimstocht ook gelopen of gefietst en wil je jouw ervaringen delen met anderen? Dan kun je een (korte) aanvulling schrijven op het verhaal hiervoor. Lees hier hoe dat werkt.