ontdekken & ontmoeten

Verhaal

Kumano Kodo

De Kumano Kodo is een vat vol tegenstrijdigheden. De route gaat door prachtig landschap en is geweldig goed onderhouden. Tegelijkertijd is het een route die geëxploiteerd lijkt te worden door commerciële reisbureaus en is de hoofdtempel ook een toeristische hotspot. En toch… onderweg laat de natuur je niet onbewogen, zijn er bijzondere tempeltjes, oude ruïnes en beeldjes die je aanmoedigen om te reflecteren, stil te staan, te pelgrimeren. En als klap op de vuurpijl is er de verbinding met de Camino door middel van het “Dual Pilgrim”-certificaat. Daarmee vormt de Kumano Kodo een schakel in alle verschillende soorten en maten pelgrimages en vormen al de routes een eenheid in verscheidenheid.

  • verhaal gepubliceerd op: 6 maart 2018
  • aanvulling(en) gepubliceerd op: –
      

 

Was deze route voor jou een pelgrimstocht?

De Kumano Kodo is een netwerk van 7 routes met in het centrale middelpunt de prachtige tempel Kumano Hongu Taisha. In mei 2017 hebben mijn vrouw en ik de bekendste route, de Nakahechi, gewandeld. We hadden net de Shikoku Henro, de 88 tempelroute, afgerond en hadden nog de ruimte en vooral ook zin om verder te wandelen.

De Kumano Kodo kent een rijke geschiedenis van meer dan 1000 jaar. De route was in vergetelheid geraakt, niet in de laatste plaats omdat het bezoek aan de tempel meer centraal staat dan de weg ernaar toe. Enkele jaren geleden is de route nieuw leven in geblazen en daarmee balanceert de route tussen een toeristische trekpleister en een pelgrimstocht. Een oude discussie die ook onder Santiago-gangers al decennia lang gevoerd wordt.

Om tenminste drie redenen vind ik de Kumano Kodo wel een pelgrimstocht. Allereerst vanwege de rijke geschiedenis, waardoor je in de voetsporen van duizenden pelgrims treed. Daarnaast het concept van ‘Dual Pilgrim’ en de briefkaarten bij de tempel.

 

 

Wat waren hoogtepunten op je reis?

Wanneer je naar Santiago bent gewandeld én je de Kumano Kodo hebt afgelegd krijg je een bijzonder certificaat, het ‘Dual Pilgrim’-certificaat. Nu is het stukje papier niet van wezenlijk belang, maar het concept dat twee tradities die geografisch en religieus zo mijlenver van elkaar vandaan liggen, samen komen en dit realiseren. Dat vind ik prachtig. Zeker in een tijd waar we meer de nadruk lijken te leggen op verschillen dan op overeenkomsten.

Daarnaast staat er bij de hoofdtempel een brievenbus. De hogepriester roept je op om een brief of kaart met jouw belevenissen te schrijven en op te sturen naar familie en vrienden. Je krijgt een speciale stempel van de tempel om het kracht bij te zetten. Overigens staat deze brievenbus onder een bijzondere boom: de bladeren ervan werden wel gebruikt als briefpapier, als je er namelijk in krast verandert de kleur een beetje. Een leuke link met het Gelukkigerwijspad, waar je ook uitgenodigd wordt om een kaart te sturen.

 

Wat was typerend voor de ontmoetingen onderweg?

De toegankelijkheid van de Kumano Kodo is een paradox. Eenmaal op de route gaat alles gesmeerd, maar het vinden van de juiste informatie en wegwijs worden in de warboel aan kaartjes. Dat vraagt nogal wat. De meeste mensen (mede buitenlanders) die wij tegenkwamen hadden daardoor een (duur) pakket geboekt bij een reisbureau.


In vergelijking met de Shikoku Henro kwamen we opvallend veel buitenlanders tegen en dat maakte het communiceren wel gemakkelijk. Over de gastvrijheid en vriendelijkheid van de Japanners zelf kan een heel boek geschreven worden, maar de essentie blijft: de Japanners zijn heel vriendelijk, behulpzaam en gastvrij.

 

Wat was typerend voor de landschappen onderweg?

Het is werkelijk een prachtige route: door de bergen, kleine paadjes met weergaloze uitzichten tussendoor. Laat wat dat betreft de foto’s voor zichzelf spreken. Het mooie aan de route is dat er veel onderweg te zien is aan mooie tempels of (restanten van) oude thee huizen of beelden. Die gaan prachtig in het landschap op, zijn goed onderhouden en vertellen mooie verhalen.

Bijzonder aan Japan is ook de badcultuur. Er zijn veel natuurlijk warmwater bronnen. Het is daarom goed gebruik om na een lange wandeldag je onder te dompelen in water van 42 graden. Dat kan ook buiten, langs de rivier: mensen graven er een gat, dat loopt vol met natuurlijk warm water waar je vervolgens heerlijk in kunt badderen.

Er zijn ook wel slangen in dit gebied. Wij hadden een belletje aan onze stok en dat maakte dat we aanzienlijk minder ‘last’ hiervan hadden. Het is overigens niet iets om je ernstig zorgen over te maken, wel om soms opmerkzaam te zijn.
   

 

Hoe zat het met het onderdak, eten en drinken?

Onderdak is prima te regelen, maar het is wel goed gebruik om dat van te voren te reserveren. Soms lukt dat via bijvoorbeeld booking.com, anders moet je even vragen aan een Japanner of hij wil bellen. Dat komt altijd wel goed. Onderweg zijn er ook wel automaten, waar je soms wat eten of drinken kunt kopen.

De Japanse maaltijden zijn weergaloos: talloze kleine hapjes, veel verse vis en groenten en een enorme diversiteit aan smaken. Je eet veel kleine beetjes, eet zeker genoeg, en het viel ons op dat -ondanks onze inspanning- we minder en gezonder aten dan in Nederland.

Het aantal plekken om te slapen op de Kumano Kodo is wat beperkt. En de dorpen zijn ook een beetje afgelegen. Dat maakt dat de prijzen meer ‘hotel prijzen’ zijn dan de paar euro voor een pelgrimsherberg op de Camino.

 

Wat is de beste tijd om op pad te gaan?

In het voorjaar en in het najaar. In de zomer is het, door de hoge luchtvochtigheid en temperatuur, echt te warm. En in de winter, met sneeuw, is het mogelijk te gevaarlijk. Blijft gelukkig nog een groot deel van het jaar over!

 

Was het een zware tocht?

Het is een route met redelijk wat stijgen en dalen. ‘Zwaar’ is natuurlijk subjectief, wij zouden hem als ‘gemiddeld’ inschatten. Ter inschatting: dag 1 is 17km 1260m stijgen, 850m dalen. Dag 2 is 21,5km met 960 stijgen en 1440m dalen. Er zijn veel mooie rustplekken onderweg.

 

 

Wat zijn belangrijke kenmerken van de route?

  • De route is zo’n 3 a 4 dagen.
  • Op de website kun je alle informatie vinden. (Zie hierna). In Japan zelf hebben we flink moeten zoeken, alleen in Tanabe (vlakbij het startpunt) is informatie te vinden. Dan krijg je wel gelijk een mooi boekje, kaarten, etc.. De informatie vonden wij wat overweldigend en dan lijkt het ingewikkeld. Dit maakt dus ook dat reisbureau’s vooral de route exploiteren voor buitenlanders, maar je kunt het prima zelf regelen.
  • Eenmaal op de route aangekomen is deze fenomenaal gemarkeerd, op z’n Japans.

 

Welke vraag zou je nog willen toevoegen?

Geen. 

 

Waar kunnen we meer over je reis vinden?

Een schat aan informatie vind je op de website Kumano Kodo Pilgrimage Routes. 

 


Aanvulling(en) op het verhaal van Wilco

Heb jij deze pelgrimstocht ook gelopen of gefietst en wil je jouw ervaringen delen met anderen? Dan kun je een (korte) aanvulling schrijven op het verhaal hiervoor. Lees hier hoe dat werkt.