Lopen met Kukai

Regisseur: Pat van Boeckel


Documentaire en regisseur

De documentaire Lopen met Kukai (2009, 29min) is gemaakt door Pat van Boeckel in opdracht van de Boeddhistische Omroep Stichting (BOS). Deze stichting is inmiddels opgeheven. Mede daardoor was de documentaire niet meer beschikbaar via de publieke omroep. Op verzoek van pelgriMEER hebben de Stichting Nederlands Boeddhistisch Archief (in het bijzonder secretaris Rinus Laban) en regisseur Pat van Boeckel zich ingespannen om de documentaire opnieuw beschikbaar te stellen.

De inhoud van deze video is niet standaard beschikbaar.
Door te klikken op [accepteer] in de banner onderaan de pagina of op een banner (die bij elke video getoond wordt) ga je ermee akkoord dat er third party cookies kunnen worden geplaatst op jouw computer en kan je alle video's op de website bekijken .
Dit is de volledige versie!


Beschrijving

In 2009 kondigde de BOS de documentaire als volgt aan:
“Langs 88 tempels, over de bergen en de dalen van het Japanse eiland Shikoku, leidt het eeuwenoude pad van de boeddhistische monnik Kukai. Zijn voetsporen blijken niet verdwenen. Integendeel, jaarlijks volgen meer dan honderdduizend mensen de 1100 kilometer lange, zware route te voet, per fiets, auto of de bus. Wat drijft hen om de hitte, regen en uitlaatgassen te trotseren? We ontmoeten de moderne pelgrims onderweg. Ze zijn informaticastudent, taxichauffeur, verpleegster, huismoeder of gepensioneerd. Er is zelfs een afgezwaaide Amerikaanse militair. Yoshiko, Brent, Kimiko, en Mori-san, allemaal markeren ze een punt in hun leven met de tocht.
De een zoekt een uitdaging, de ander zoekt zichzelf, sommigen herdenken een familielid of bidden voor een zieke. En hoewel het boeddhisme voor velen slechts iets van horen zeggen is, reciteert iedere pelgrim bij elke tempel vol overgave de hartsoetra, de kerntekst van de boeddhistische leer. 'Kan ji zai bo za' (Vorm is leegte, leegte is vorm). Ze zeggen niet te weten wat het betekent, maar het hoort nu eenmaal bij de pelgrimstocht. Er is geen uitleg, geen bemoeienis van priesters, er is alleen ieders individuele tocht langs de tempels. Maar Kukai loopt me ze mee, in de vorm van de wandelstok die bij de eerste van de 88 tempels uitgereikt wordt. En onderweg gebeurt er toch iets. Komt het door het lopen, de stilte, de roerende hulp van de eilandbewoners, of is het de werking van die moeilijke en toch zo poëtische tekst uit de hartsoetra?“.

De documentaire biedt een boeiende afwisseling van interviews, sfeerbeelden en geluid, zowel onderweg als bij en in de tempels.

 

Focus

Omdat ik deze tocht niet zelf heb gelopen, vond ik het vooral interessant om naar de documentaire te kijken vanuit de invalshoek: wat zijn verschillen en overeenkomsten met de Camino naar Santiago?

Die verschillen zijn er, natuurlijk, alleen al in landschappen, cultuur en religie. Maar verder vielen mij vooral overeenkomsten op. Zoals het tastend zoeken naar de diepere betekenis van het eigen culturele en spirituele erfgoed, zoals hiervoor al wordt genoemd. Ook de meeste pelgrims die onderweg zijn langs de Camino in Spanje zullen de symbolen en vormentaal van die eeuwenoude kerken en monumenten langs de route hooguit deels kennen. Het komt dan vooral aan op het zelf betekenis geven aan de tocht, in antwoord op persoonlijke vragen (verlies van naasten, een nieuwe levensfase, etc.), in wisselwerking met anderen onderweg: pelgrims, herbergiers, omwonenden, en reagerend op de fysieke uitdagingen van de tocht.

 

Plaatsen

Shikoku, Japan.

 

Meer informatie


Recensent: Arno Cuppen (januari 2019)