Lourdes

Regisseur: Jessica Hausner


Film en regisseur

De film Lourdes (2009, 1h 36min) is geregisseerd door de Oostenrijkse schrijfster en filmmaakster Jessica Hausner. Haar eerste twee speelfilms, Lovely Rita (2001) en Hotel (2004), werden beide in Cannes gepresenteerd in het prestigieuze festivalonderdeel "Un Certain Regard".
Hausner heeft een jaar moeten onderhandelen voor zij toestemming kreeg om in het heiligdom van Lourdes zelf, het “sanctuaire”, te mogen filmen.

De inhoud van deze video is niet standaard beschikbaar.
Door te klikken op [accepteer] in de banner onderaan de pagina of op een banner (die bij elke video getoond wordt) ga je ermee akkoord dat er third party cookies kunnen worden geplaatst op jouw computer en kan je alle video's op de website bekijken .


Beschrijving

Hoofdpersoon Christine is een jonge vrouw die lijdt aan multiple sclerose en daardoor het grootste deel van haar leven in een rolstoel heeft doorgebracht. Nu heeft ze besloten deel te nemen aan een groepsbedevaart naar Lourdes. Niet vanuit godsdienstige overtuiging of een geloof in wonderen, maar omdat het een goede manier is om de deur uit te komen en te reizen. Het liefst zou ze meegaan met een culturele reis.

Ook de andere leden van haar groep blijken hun eigen – heel uiteenlopende – motieven te hebben om deel te nemen aan deze reis, als pelgrim of als begeleider. Tegen de achtergrond van deze individuele motieven zie je opnamen van grootschalige bijeenkomsten: de rijen voor de grot met het heilige water, kerkdiensten, de befaamde lichtprocessie.

En dan ineens is er een wonder. Of toch weer niet? En waarom “treft” dat juist Christine, zoals zij zich zelf afvraagt, maar zoals natuurlijk ook anderen in haar omgeving zich afvragen. Een subtitel van de film verwoordt dat mooi: “Niets stelt meer vraagtekens bij het geloof als een wonder”.

 

Focus

Jaren geleden was ik zelf getuige van de lichtprocessie van Lourdes. Ik ben niet godsdienstig, maar beleefde het evengoed als zeer indrukwekkend. Juist het collectieve - met mensen van over de hele wereld, jong en oud - gaf de bijeenkomst een bijzondere dimensie.

De film Lourdes houdt je echter op afstand. Het lijkt eerder een documentaire. De opnamen en het verhaal zijn uiterst sober, soms bijna op het saaie af. Maar misschien is dit wel dé manier om je in onze tijd tot (de mogelijkheid van) wonderen te verhouden? Op afstand, aarzelend, soms ironisch, maar toch ook gefascineerd. Want waarom zou Hausner anders deze film hebben gemaakt en waarom zit je er zelf anders naar te kijken?

Bovendien, vergis je niet, ook al wordt het verhaal eenvoudig en langzaam vertelt, er is veel te zien in deze film. Een kracht ervan zit in het subtiele. Kleine aanwijzingen vertellen het verhaal: een blik, een compositie, een ogenschijnlijk terloopse opmerking. Let, bijvoorbeeld, maar eens op wie er wanneer en hoe achter (de rolstoel van) Christine staat.

En geleidelijk kwam bij mij de gedachte op: al die mensen - soms heel eenzaam -die in Lourdes bijeen komen en momenten van contact, zorg, lotsverbondenheid en inspiratie ervaren, is dat op zich al niet een wonder?

 

Plaatsen

Lourdes, Frankrijk.

 

Meer informatie

  • meer informatie over het heiligdom van Lourdes en over Bernadette Soubirous – de jonge vrouw aan wie Maria daar zou zijn verschenen – is te vinden in het verhaal van Ben: Lourdes en Pyreneeën
  • de film heeft niet gedraaid in de Nederlandse bioscopen. De film is als DVD te koop via onder meer Film.nl, met Nederlandse ondertiteling.


Recensent: Arno Cuppen (januari 2019)