ontdekken & ontmoeten

Verhaal

Sufi Trail (Istanbul – Konya)

Verteller:

De Sufi Trail loopt van Istanbul naar Konya en is vernoemd naar het Soefisme, de mystieke traditie binnen de Islam. In Konya bevindt zich het graf van de dichter en Soefi-mysticus Jalal ad-Din Rumi (1207-1273). Rumi was de leidende figuur van de Soefibeweging in Konya en werd daarom ook genoemd: “Mevlana” (“onze meester”). Hij stichtte er onder meer de orde van de Derwisjen. (Ons logo, “Sufi”, is een Derwisj die dansend en wandelend op zoek gaat naar zijn diepere roeping). Het graf van Rumi is nog steeds een heilige plaats. De route is 801 km lang en laat zich goed lopen in 40 dagen. (“40” is ook een bijzonder getal in het Soefisme). 

De wandeling is zeer afwisselend en biedt cultuur, natuur en avontuur. Daarnaast leidt de route langs veel Soefi heiligdommen waardoor deze een mystiek karakter krijgt: een wandeling die je vult met licht en luchtigheid. Vandaar onze uitnodiging: “Hike to the light”.

  • verhaal gepubliceerd op: 1 februari 2018
  • aanvulling(en) gepubliceerd op: –

 

Was deze route voor jou een pelgrimstocht?

Mijn partner Sedat en ik zijn gepassioneerde wandelaars en we maken lange afstand wandelingen omdat deze ons op een speciale manier terugbrengen naar de essentie. Na eerder te hebben geproefd van het pelgrimeren bleef het een stil verlangen om weer op pad te gaan. Doordat de Sufi Trail de oude weg naar Mekka is, zijn het hier vaak de oude wegen die jou leiden.

Sedat is door zijn Turkse afkomst sowieso geïnteresseerd in Turkije. Hij verdiept zich graag in geloof en theologie. Ik hoorde als kind vaak verhalen van de dichter Rumi. Door Sedat en mijn Turkse jeugdvrienden raakte ik extra geïnteresseerd in de Turkse cultuur en natuur.

We houden er alle twee van om de dag te laten komen zonder geregel van te voren. Achteraf geeft dit ook echt het pelgrimeren gevoel: alsof die mooie avonturen die je dan beleeft je tot allerlei inzichten willen leiden. Het is werkelijk waar wat Rumi ooit zei: “Wat je zoekt, zoekt jou”.
  

 

Wat waren hoogtepunten op je reis?

Uiteindelijk is de hele Sufi Trail één groot hoogtepunt, maar hier twee hoogtepunten uit ons dagboek:

Rond het turquoise blauwe meer van İznik (Nicaea) herinneren bloesemblaadjes met kersenrode kleuren en geuren ons eraan dat de lente officieel in het land is. Aan de linkerkant kijken we uit op heuvels met boomgaarden, aan de rechterzijde zijn gezellige kampeer- en picknickplekken. Als we Iznik binnenwandelen via de Istanbul-poort, wanen we ons meteen in een soort openluchtmuseum. In het meer staan restanten van de oude stad Nicaea. De top van de kathedraal steekt nog boven het wateroppervlak uit. Hier werd in 325 het eerste concilie van Nicaea gehouden, een belangrijk moment in de geschiedenis van het christendom.

Een ander hoogtepunt is onze overnachting bij een tombe op een berg, twee dagen vóór Konya. Het schattige huisje naast de tombe is speciaal voor pelgrims ingericht. Een heerlijke plek. Omdat reizigers hier mogen slapen, zijn er basisbenodigdheden zoals thee, suiker, meel en een “samowar”, een soort theepot.

 

Wat was typerend voor de ontmoetingen onderweg?

In de verschillende dorpjes die we aandoen, ontvangen de inwoners ons met open armen. Een vriendelijke man met een tractor neemt ons een stukje mee. Achteraf zal hij ons vertellen dat hij wat was geschrokken van onze plotse aanwezigheid. Sedat zag er volgens hem wat onguur uit, ik kwam als vrouw gelukkig iets betrouwbaarder over. Nadat het dorpshoofd ons heeft uitgehoord over onze reis, stelt hij een leegstaand schoolgebouwtje ter beschikking. Het wordt een avontuurlijke nacht op de grond. De man op de tractor komt ’s avonds nog een grote schaal eten brengen. Pure verwennerij!

Daags nadien wandelen we richting Osmaneli. De idyllische bergpaadjes worden voornamelijk gebruikt door herders. We beseffen stilaan dat het belangrijk is om contact te maken met herders vóór we hun kuddes doorkruisen. Zo kunnen ze hun honden koest houden.

Doordat je contact maakt over eten, slapen of honden beleef je de ongekende vriendelijkheid en gastvrijheid in Turkije. De contacten met de mensen zijn de krenten in de pap.

 

Wat was typerend voor de landschappen onderweg?

Oude wegen met de authentieke sfeer die je zou verwachten van een route waarlangs vroeger de grote karavanen reisden. Voor ons een prachtige afwisseling van vallei en berg. 
De landerijen met de enorme hoeveelheid aan fruit, noten en andere lekkernijen die je in het oogstseizoen wel eens een aantal kilo’s kunnen doen aankomen. 
Wij werden als pelgrimerende wandelaars op vele wijze verwend maar ik voelde me ook telkens verblijd met de prachtige natuur in midden Turkije. Wel merk je dat er een noodzaak is om de droogte en erosie tegen te gaan. Gelukkig word hier nu ook veel gedaan aan conservatie en herbebossing.

 

Hoe zat het met het onderdak, eten en drinken?

We hebben niets gepland en ons nog nooit zo geborgen, ontvangen en welkom gevoeld als op deze reis. Het was werkelijk voor mij nog indrukwekkender dan ik op de weg naar Santiago al had ervaren. Zonder uitzondering zijn we overal vorstelijk ontvangen, gevoed met vers geplukt eten en als er geen slaapplaats was is er altijd wat geregeld. Hierdoor is het een prachtig avontuur geworden met de meest uiteen lopende slaapplekken.

Tijdens onze reis hebben we al deze, en meer, slaap- en eetadressen verzameld voor onze wandelgidsen. Natuurlijk was het daarbij handig dat Sedat Turks spreekt. Maar ook onze voorgangers die geen Turks spraken hebben dezelfde vriendelijkheid en gastvrijheid ontvangen. Een wijze vrouw zei tegen mij in Sille: “De taal van hart spreekt iedereen”!

 

Wat is de beste tijd om op pad te gaan?

De mooiste seizoenen zijn de lente en de herfst! Dit houdt in: vanaf maart tot begin juni en van september tot eind oktober is het prachtig. Er is dan ook het meest te beleven wat betreft de natuur en de temperatuur is erg aangenaam om te wandelen.

 

Was het een zware tocht?

Ik vond het alles behalve zwaar, alleen maar voedend voor lichaam en geest. We hebben het onszelf ook gemakkelijk gemaakt door prettige dagafstanden te lopen van maximaal rond de 20 km en uiteraard veel “Çay” (thee) pauzes.

 

 

Wat zijn belangrijke kenmerken van de route?

  • Verrassende natuur, gastvrijheid, Soefi heiligdommen, mooie vergezichten.
  • Lengte: 801 km.
  • Markering: als herkenning kom je onderweg regelmatig Sufi Trail stickers tegen, maar deze vormen geen bewegwijzering. Enkele delen zijn gemarkeerd met (Rood-Wit) GR-code.

 

Welke vraag zou je nog willen toevoegen?

Geen. 

 

Waar kunnen we meer over je reis vinden?

Wij hebben een gids geschreven, in het Engels, met kaarten, mystieke Soefi-meesters, verhalen, en kleurenfoto’s. Er loopt een “crowdfunding” campagne op Indiegogo en zo hopen we de gids in juni 2018 te kunnen leveren. Zie ook onze website Sufi Trail en onderstaande video.

 

De inhoud van deze video is niet standaard beschikbaar.
Door te klikken op [accepteer] in de banner onderaan de pagina of op een banner (die bij elke video getoond wordt) ga je ermee akkoord dat er third party cookies kunnen worden geplaatst op jouw computer en kan je alle video's op de website bekijken .

 

Aanvulling(en) op het verhaal van Iris

Heb jij deze pelgrimstocht ook gelopen of gefietst en wil je jouw ervaringen delen met anderen? Dan kun je een (korte) aanvulling schrijven op het verhaal hiervoor. Lees hier hoe dat werkt.