ontdekken & ontmoeten

Verhaal

Sultanstrail (Bulgarije)

Het traject van de Sultan’s Trail is geïnspireerd door de militaire campagnes van de Ottomaanse Sultan Süleyman I (1494 – 1566) en zijn belegering van Wenen. De route loopt echter van Wenen naar Istanbul (en het graf van Süleyman). Qua richting dus meer die van de kruisvaarders op weg naar het Heilige Land.
De Sultan’s Trail doorkruist zeven landen en is ruim 2200 km lang:

De Sultan’s Trail komt Bulgarije binnen in het noordwesten, bij Dragoman aan de grens met Servië, en loopt naar Ivaylovgrad in het zuidoosten, aan de grens met Griekenland. De route door Bulgarije is het meest bergachtige deel van de Sultanstrail.

Hieronder zal ik meer vertellen over in hoeverre mijn wandelingen langs het Bulgaarse deel van de Sultan’s Trail kunnen worden beschouwd als pelgrimstochten, en over hoogtepunten, ontmoetingen onderweg, landschappen en een flink aantal praktische zaken.

  • verhaal gepubliceerd op: 1 april 2018
  • aanvulling(en) gepubliceerd op: –
      

 

Was deze route voor jou een pelgrimstocht?

Geen van alle wandelingen die ik in Bulgarije heb gemaakt de afgelopen zes jaar kun je beschouwen als een klassieke pelgrimsreis. Er was niet een belangrijke eindbestemming, ik had geen spirituele doelen. Toch zijn het stuk voor stuk verrijkende ervaringen geweest.
Ik leerde elke keer weer nieuwe routes en landschappen kennen, maakte nieuwe vrienden en genoot van het vele buiten zijn. Tijdens elke reis leer ik iets bij: een paar Bulgaarse woorden, Bulgaarse gebruiken, nieuwe gerechten, nieuwe leuke overnachtingsadressen.
Het valt mij ook altijd op dat er nogal wat vooroordelen bestaan over Oost-Europese landen bijvoorbeeld dat je daar niet lekker zou kunnen eten. Nu komt het inderdaad voor dat je in een Bulgaarse berghut belandt waar slechts een beperkte hoeveelheid eten voorhanden is en dat je niet de meest geïnspireerde maaltijd krijgt voorgeschoteld. Veel vaker schrijft de traditionele gastvrijheid echter voor dat je flink uitpakt voor je gasten met je lekkerste, verse specialiteiten zoals de schier eindeloze reeks kavarmas, een in traditionele potten bereide stoofschotels.
  

 

Wat waren hoogtepunten op je reis?

Voor het eerste hoogtepunt keer ik terug naar september 2015. Ik was met een groep van negen wandelaars onderweg door het Rhodopigebergte. We werden begeleid door gids Mihaela Kircheva en haar vriend Rozen. Rond lunchtijd streken wij neer in het bos en Rozen toverde plotseling een fluit uit zijn rugzak en terwijl hij de mooiste klanken uit zijn instrument toverde, viel Mihaela met heldere zangstem hem bij. Wij luisterden ademloos.
Een tweede, magische moment vond een maandje eerder plaats. Mijn wandelmaatje Bert Rorije en ik waren aangekomen bij de schitterend gelegen berghut Shadeetsa. Zoals gewoonlijk in de Bulgaarse zomer was het prachtig weer en ik nam een duik in het kleine zwembad. Ik besloot die nacht aan de rand van het zwembad door te brengen en het was de nacht van de Perseïden: de sterrenregen. Elke vijf minuten lichtte een ster helderwit op en schoot met razende vaart door de hemel. Zelden zo lekker ingeslapen.

 

Wat was typerend voor de ontmoetingen onderweg?

Tijdens diezelfde reis uit augustus 2015 waren we op een gegeven moment dicht genaderd tot eindpunt Kardzhali. Een wat grotere stad die je benadert via een wandelroute dicht langs het stuwmeer van de rivier de Arda. Dit deel van het Rhodopigebergte is niet meer zo hoog, gemiddeld zo tussen de 400 en 700 meter, en de temperatuur kan flink oplopen in augustus.
Wij waren dan ook opgelucht om in een schijnbaar verlaten dorpje een bronnetje aan te treffen. ‘Schijnbaar verlaten’ was het dorpje want we werden bij de bron aangesproken door een Turks-Bulgaarse man en moesten mee naar zijn huis en daar werd alles wat in huis was aan ons voorgezet en kon ik mijn Turkse woordenschat (ongeveer 10 woorden) aanspreken.

 

Wat was typerend voor de landschappen onderweg?

Je komt door alpiene landschappen, slaperige dorpjes, nauwe kloven, weidse berglandschappen, woeste rivieren, murmelende beekjes maar ook door de bruisende Bulgaarse hoofdstad Sofia.
  

 

Hoe zat het met het onderdak, eten en drinken?

Net zo afwisselend als de landschappen zijn de onderkomens langs de Sultan’s Trail. Dan deel je een slaapzaal met verschillende nationaliteiten in een berghut, dan heb je een luxe hotel met zwembad voor jezelf, maar ook slaap je soms bij particulieren thuis. Bijna elke accommodatie biedt ook ontbijt en avondeten aan. Als je aangeeft graag met een lunchpakket op pad te gaan dan wordt dat geregeld. Vaak krijg je zowel bij avondeten als bij ontbijt zulke grote porties dat je gerust kunt vragen om de restanten mee te nemen als lunchpakket.
Bulgarije staat bekend als een uitstekend wijnland en veel accommodatie-eigenaren maken ook heerlijke zelfgemaakte fruitdranken. Onderweg kun je ook veel fruit plukken.

 

Wat is de beste tijd om op pad te gaan?

Aangezien Bulgarije het meest bergachtige land is langs de Sultan’s Trail vergt een wandeltocht wel enige planning. De hoogste delen Vitosha en Rila, kort na hoofdstad Sofia, zijn van eind oktober tot half mei niet begaanbaar vanwege grote hoeveelheden sneeuw. Ook de Westelijke Rhodopen kunnen in die periode beter worden gemeden, tenzij je veel ervaring hebt met sneeuwwandelen.
Het Oostelijke deel van de Rhodopen, grofweg ten oosten van provinciehoofdstad Smolyan, is gemiddeld tussen de 400 en 700 meter hoog. Daar kun je vaak van half april tot half november terecht. Bulgarije heeft een continentaal klimaat met warme zomers en koude winters maar de temperaturen in de bergen zijn ’s zomers aangenaam.

 

Was het een zware tocht?

Het zwaarst zijn de etappes tussen hoofdstad Sofia en het beroemde Rila-klooster. Het westen van de Rhodopen kent een aantal heel, pittige etappes maar naarmate je oostelijker komt vlakken de bergen af.

 

 

Wat zijn belangrijke kenmerken van de route?

Het Bulgaarse deel van de Sultan’s Trail is zo’n 600 kilometer lang.
Delen van het traject zijn gemarkeerd met stickers en blauwe pijlen die het logo van de Sultan’s Trail weergeven. De markering is echter onvoldoende om daarop te kunnen vertrouwen.
Via de Stichting Sultan’s Trail kun je een gratis informatiepakket aanvragen met onder andere alle GPS-coördinaten, overnachtingsadressen en tips voor transport en bezienswaardigheden.

 

Welke vraag zou je nog willen toevoegen?

Is het mogelijk om de route ook zonder gids te lopen?
Met hulp van het genoemde informatiepakket kun je de hele Sultan’s Trail in principe zelfstandig lopen. Gezien het bergachtige karakter van de route in Bulgarije is het echter te overwegen om delen van die route met een lokale berggids te lopen. Een gids huren kost gemiddeld zo’n 40 tot 50 euro per dag en vaak wordt ook afgesproken dat degene die de gids huurt ook de maaltijden en de overnachtingen voor zijn/haar rekening neemt. Daardoor komt er per dag nog zo’n 20 euro bij. Daar krijg je dan meer veiligheid voor, veel informatie over de streek en over het land, en je taalbarrière wordt weggenomen.

 

Waar kunnen we meer over je reis vinden?

Op de website van de Stichting Sultan’s Trail staat per land specifieke informatie en staan ook enkele verslagen van groepsreizen.

 

Aanvulling(en) op het verhaal van Arjan

Heb jij deze pelgrimstocht ook gelopen of gefietst en wil je jouw ervaringen delen met anderen? Dan kun je een (korte) aanvulling schrijven op het verhaal hiervoor. Lees hier hoe dat werkt.