The Way

Regisseur: Emilio Estévez


Film en regisseur

The Way in 1999 uitgebracht.
Emilio Estévez is acteur, schrijver en regisseur.
Bij de film zijn drie generaties van de acteursfamilie Sheen (geboren Estévez) betrokken. Emilio Estévez en zijn vader Martin Sheen spelen in de film eveneens een zoon en een vader. Het idee voor de film ontstond toen Sheen en zijn kleinzoon Taylor in 2003 de pelgrimage naar Santiago maakten, zij het per auto. De film is opgedragen aan Sheen’s vader Francisco, die in Galicië geboren werd. Daarmee is het ook een reis naar de geboortegrond van de familie.

De inhoud van deze video is niet standaard beschikbaar.
Door te klikken op [accepteer] in de banner onderaan de pagina of op een banner (die bij elke video getoond wordt) ga je ermee akkoord dat er third party cookies kunnen worden geplaatst op jouw computer en kan je alle video's op de website bekijken .

   
Beschrijving

Martin Sheen speelt de zelfverzekerde oogarts Tom Avery. Na de dood van zijn vrouw stort hij zich op zijn praktijk en de golfpartijtjes met zijn vrienden. De verhouding met zijn enige zoon Daniel is niet optimaal, vooral niet als deze besluit zijn studie aan de prestigieuze Berkeley-universiteit af te breken om zijn diep gekoesterde reisplan uit te voeren.
Weken later krijgt Tom een telefoontje van een politie-inspecteur uit Saint-Jean-Pied-de-Port met de mededeling dat zijn zoon in een zware storm in de Pyreneeën om het leven is gekomen tijdens zijn eerste dag op de Camino de Santiago. Tom vliegt naar Frankrijk, in eerste instantie om het lichaam te identificeren en te laten cremeren. Uiteindelijk besluit hij de tocht naar Santiago zelf te maken en de as van zijn overleden zoon onderweg te verstrooien.
Zoals in The Canterbury Tales van Geoffrey Chaucer (lees het verhaal van Anneke Hesp) ontmoet Tom onderweg andere pelgrims die met hem meegaan. Pelgrims met verschillende achtergronden en motivaties. Tom sluit zich aanvankelijk af. Maar zoals zo vaak, krijgt de camino uiteindelijk ook vat op hem. Hij stelt zich open naar de anderen en leert vooral zijn overleden zoon te begrijpen. Toch blijft hij een weinig sympathieke man en dat maakt de rol juist zo opmerkelijk.

 

Focus

Voor Santiagogangers is The Way een feest van herkenning: het pittoreske Saint-Jean-Pied-de-Port, de oversteek naar Roncesvalles, het gedoe in de herbergen, de desolate landschappen, de kameraadschap, de rijkelijk van wijn voorziene maaltijden. Maar het zijn niet alleen deze uiterlijkheden; ook sommige thema’s zullen herkenbaar zijn, zoals de persoonlijke ontboezemingen en de pittige discussie over de ware en de valse pelgrim. Is de ware pelgrim een bedelaar die leeft van het land en lijdt? Of is de pelgrim die zo op pad gaat eigenlijk een valse pelgrim: een pelgrim die zich vereenzelvigt met de armen maar wel een creditcard in zijn binnenzak heeft? Is het lopen niet al genoeg lijden? Immers, in het verre verleden zouden pelgrims zich waarschijnlijk ook niet alle gemakken hebben ontzegd. Het opleggen van extra ontberingen is dan eigenlijk vals.
Het is, vooral voor Hollywood-begrippen, een weinig eigentijdse film: traag, weinig dialoog en actie, en gericht op de psychologie van de karakters. Een film met het hart op de goede plaats en met een boodschap van typische pelgrimswaarden als openheid, tolerantie, vrijheid en moed: moed om te blijven leren en te durven veranderen. De film is met erg veel liefde en zorg gemaakt. Maar doordat het met het hart wel goed zit, ontbreekt het soms aan pit en scherpte.

 

Plaatsen

Tom Avery volgt de Camino Francés, van Saint-Jean-Pied-de-Port, via Santiago de Compostela, naar Kaap Fisterra. Hij overnacht onder meer in de (voormalige) pelgrimsherberg in Roncesvalles, beheerd door hospitaleros van het Nederlands Genootschap van Sint Jacob.

 

Meer informatie

  • de film heeft niet gedraaid in de Nederlandse bioscopen, maar is goed verkrijgbaar. Zie het aanbod via Film.nl en de Bibliotheek.nl.
  • dit is een verkorte versie van de recensie die werd gepubliceerd in de Jacobsstaf 97 (2013), in de serie “Cinema Camino”. Dit is de originele versie.


Recensent: Jasper Koedam (november 2018)