ontdekken & ontmoeten

Verhaal

van Zoetermeer naar Medjugorje

Verteller:

Na een eerste huwelijk (waaruit 4 kinderen, 6 kleinkinderen en inmiddels 2 achterkleinkinderen) kreeg ik in 1993 een nieuwe relatie. Samen begonnen we direct te wandelen op het Pieterpad. Dat groeide uit tot steeds meer lopen, en in 1998 maakte ik mijn eerste pelgrimstocht van Zoetermeer naar Santiago. Dat smaakte naar veel meer, en liep ik ook een tocht naar Rome, en een tocht naar Istanbul. En mijn laatste grote tocht was dus deze naar Medjugorje in Bosnië-Herzegovina.

  • verhaal gepubliceerd op: 8 oktober 2018
  • aanvulling(en) gepubliceerd op: –
       

 

Was deze route voor jou een pelgrimstocht?

Ja, het was heel duidelijk een pelgrimstocht voor mij. Medjugorje is voor ons in Nederland een relatief onbekende pelgrimsplaats, maar in andere landen niet: er komen jaarlijks meer dan een miljoen pelgrims naar toe! Ze komen per auto, bus en vliegtuig; ik ben misschien wel de eerste pelgrim die er vanuit Nederland lopend heengegaan is. Er is dus geen bestaande pelgrimsroute daarheen; ik heb er mijn weg zelf heen gezocht, en vond dat leuker dan lopen over mijn eerdere gemarkeerde en beschreven routes (over de route later meer).
In 1981 is Maria daar verschenen aan zes kinderen en verschijnt ze naar verluidt nog steeds op vaste tijden geregeld aan enkele van die inmiddels volwassen kinderen. Wat ik van dat laatste geloven moet weet ik niet, maar dat doet er voor mij niet zoveel toe. Voor mij staat Maria symbool voor goedheid, barmhartigheid en mededogen, eigenschappen die ik essentieel vind voor hoe mensen met elkaar zouden moeten omgaan. Ik wilde me daar op een pelgrimstocht mee verbinden en laten inspireren.
  

 

Wat waren hoogtepunten op je reis?

Vele, zoals:

  • Inspirerend om kennis te nemen van het leven van Edith Stein in Speyer. Briljante Joodse filosofe die kloosterzuster werd. Uitspraak van haar: ‘Goedheid is beter dan wijsheid’.
  • Doortocht door de oostelijke Apennijnen, een wonderschoon oud karstgebergte met grillige puntige rotsen en oernatuur met wilde paarden.
  • Tocht door de noord-oosthoek van Italië naar Slovenië; terug in de tijd door een verlaten gebied met ruige bergen en wilde rivieren en heerlijke primitieve agriturismo’s.
  • De bijzondere vriendelijkheid, gastvrijheid en goedheid bij de Bosnische moslims.
  • De stille aandacht rond het beeld van Maria op de Berg der Verschijningen. De meeste pelgrims bleven beneden in de drukke toeristenkermis in het dorp; anderen klommen in stille aandacht de berg op naar het beeld.

 

Wat was typerend voor de ontmoetingen onderweg?

    • Ik wilde ook graag naar Bosnië lopen vanwege mijn eerdere ervaringen tijdens mijn tocht naar Istanbul met de uitzonderlijke vriendelijke goedheid en gastvrijheid in de landen van de Balkan. Niets ten nadele overigens van de andere landen waar ik doorheen liep; nooit negatief, altijd vriendelijk en helpend en gevend. Twee typerende voorbeelden van ontmoetingen in Bosnië:
  • In the middle of nowhere een cafeetje waar ik koffie kan drinken. Praatje met de eigenaar, die praat over de uitzichtloosheid van zijn armoede. Maar als ik vertrek mag ik absoluut niet betalen voor mijn koffie. De mensen hier zijn arm, hebben niets en delen gemakkelijk uit. Mijn hart wordt daar zo warm van.
  • Er stopt een auto naast me. Ik versta geen woord Bosnisch, maar begrijp alles. ‘Wil je meerijden? Koffie drinken bij mij thuis? Mee-eten? Blijven slapen?’ Ik krijg er de bovenverdieping. Zij moeten ’s middags weg en laten hun huis vol vertrouwen aan mij over.
    En onthouden: net als in Bulgarije geldt ook in Bosnië: wie ja knikt op een vraag bedoelt daarmee nee, en wie nee schudt bedoelt daarmee ja.

 

Wat was typerend voor de landschappen onderweg?

Lopend door heel Europa vooral de ongelooflijke variatie aan landschappen. Nederland plat rivierenland, Duitsland spectaculair langs de Ahr en Rijn, hogere heuvels en lage bergen. Op het eind mooi uitzicht over de Bodensee met zijn toeristenzeppelins. Oostenrijk tussen (of over) spectaculaire Alpenbergen naar het lieflijke Innsbruck, gelegen in een kloof tussen hoge bergen.
Via de Brennerpas door de ruige Apennijnen. Slovenië en Kroatië mild golvend land. Tenslotte Bosnië variërend van wijds leeg golvend land tot weggetjes door smalle bergkloven tot Mostar. Daarna het laatste stukje naar Medjugorje, leeg en oninteressant, met de bus gedaan.
 

 

 

Hoe zat het met het onderdak, eten en drinken?

Zelf had ik mijn tentje in mijn rugzak. Tot en met Italië zijn er voldoende campings onderweg. Ook nog wel in Slovenië en Kroatië. Lekker de vrijheid van mijn eigen huisje op mijn rug. Daarna minder campings, en meestal slapen in pensions of hotelletjes, in Bosnië ca. € 10 tot € 20 per nacht. Soms nog goedkoper als er ergens een bed of matras voor me werd georganiseerd. Als er geen pension is, gewoon bij een winkeltje vragen waar ik zou kunnen slapen. In Medjugorje campings (maar daar was het toen te heet voor) en pensionnetjes in overvloed.
Eten en drinken is goedkoop, zeker na Italië, en in Bosnië helemaal. Typerend waren daar de ijzeren braadoventjes met open vuur, waarboven hele speenvarkentjes werden geroosterd. Ik liep er midden in de zomer, en de pruimenbomen langs de weg braken vaak af van de zware last aan rijpe pruimen (slibowitz!).

 

Wat is de beste tijd om op pad te gaan?

In het vroege voorjaar en late herfst is erop de Balkan meer kans op regen. Zelf liep ik er in het voorjaar en de zomer, en het weer was wat wisselvallig. Meer warme of hete dagen, en minder regendagen. De vroege herfst kan er ook mooi zijn, heb ik gehoord.

 

Was het een zware tocht?

Hangt af van de route die je zelf uitkiest. In de Alpen en de Apennijnen had ik wel zin in wat klimmen, door de bergen op hoogten van tussen de 1000 en 2000 meter, maar je kunt desgewenst altijd kiezen voor wegen of weggetjes door de dalen tussen de bergen. De Brennerpas over (1375 m) is een makkie, over een langzaam geleidelijk stijgende weg.
In Kroatië en Bosnië waren het vooral lagere of soms wat hogere heuvels / lage bergen.
Als geheel genomen zou ik het geen zware tocht willen noemen, (2 à 3 op een schaal van 1 – 5).

 

 

Wat zijn belangrijke kenmerken van de route?

  • Vanaf Zoetermeer was het zo’n 2300 km lopen, van 5 mei tot 21 augustus.
  • In Nederland: via diverse lange afstands wandelpaden tot Roermond.
  • Daarna de grens over door de Eifel richting de Rijn en vanaf Bingen doorsteken naar de Bodensee, globaal de Reitsma fietsroute naar Rome volgend (handig wat betreft overnachtingsadressen).
  • Na de Apennijnen naar Triëst (met een mooi omweggetje door Slovenië). En verder, met kaarten, door Slovenië en Kroatië naar Bihac in het noorden van Bosnië.
  • Vandaar van noord naar zuid door Bosnië tot Mostar, en het laatste stukje naar Medjugorje met de bus.
      

Welke vraag zou je nog willen toevoegen?

Geen. 

 

Waar kunnen we meer over je reis vinden?

 

Aanvulling(en) op het verhaal van Ruud

Heb jij deze pelgrimstocht ook gelopen of gefietst en wil je jouw ervaringen delen met anderen? Dan kun je een (korte) aanvulling schrijven op het verhaal hiervoor. Lees hier hoe dat werkt.