Verhaal

Voie de Paix

Verteller:

‘De weg van de vrede’ luidt de vertaalde titel van dit pelgrimspad, dat loopt van Vezelay naar Assisi. Het 1500 kilometer lange pad is in 75 etappes af te leggen. Van Vézelay met zijn schitterende St. Madeleine basiliek loop je via oude en weinig gebruikte pelgrimspaden via Mont Cenis Piemonte (Italië) in om via de Povlakte en Toscane af te buigen naar de stad van Franciscus van Assisi. Vanaf het begin is dit pad, ook wel Chemin d’Assise genoemd, bedoeld om een pelgrimage in de geest van Sint Franciscus te ondersteunen. Verwacht niet overal comfort, of voorzieningen zoals op de andere wandelroutes. Zelfs de markering onderweg is niet zo consistent als anders. Onderweg krijgt het zoeken naar eenvoud of soberheid al gestalte, een voorbereiding op Assisi. De route is onbekend, weinig belopen en vereist een fysiek goede conditie. Particulieren en parochies stellen hun huis open voor pelgrims. Een uitgesproken pelgrimsgeest is een vóórvereiste. Op wegen van het geloof, genieten van het wandelen, landschappen, stilte en eenzaamheid… Vincent Oomen liep dit pad en werd geraakt.

  • verhaal gepubliceerd op: 12 januari 2020
  • aanvulling(en) gepubliceerd op: –
       

 

Was deze route voor jou een pelgrimstocht?

Nadat ik eerst naar Santiago (wie begint daar niet?) en Rome ben gelopen, zocht ik een rustige route. Mijn intentie was een pelgrimsroute te gaan als retraite, om mezelf te hervinden, te voeden en te inspireren. De Chemin de Paix / Voie de Pax voldoet geheel aan die wens, het is een waarlijke pelgrimswandelroute. Niet omdat het de aloude pelgrimswegen volgt, misschien omdat het een spoor naar het graf volgt van een echte heilige, Sint Franciscus, maar bovenal omdat het je – vooral in Frankrijk – in contact brengt met vele, werkelijk inspirerende mensen. De route loopt van Vézelay, waar de eerste Franciscaanse priorij benoorden de Alpen werd gesticht, naar Assisi, waar Franciscus is geboren, heeft geleefd en te midden van zijn vrienden stierf. Van Vézelay met haar inspirerende basiliek Sainte Madeleine en geloofsgemeenschappen, via Taizé, met haar moderne jongerenbeweging, langs de oude paden van Cluny, dat in het begin van de middeleeuwen haar hoogtepunt bereikte. Via Ars, waar een heilige pastoor opgebaard ligt en de Chartreuse, het eerste klooster van de Kartuizers. Langs kloosters in Italië, de San Michele, en het gastvrije Carmagnola, om uiteindelijk te eindigen in het spiritueel krachtige Assisi, waar de geest van Franciscus nog altijd rondwaart.
  

 

Wat waren hoogtepunten op je reis?

De natuur, de bergen en de stilte zijn overweldigend. Maar het absolute hoogtepunt wordt gevormd door de mensen die ik ontmoette. Het zijn mensen aan wie ik, jaren nadien, nog terugdenk. Hun inspirerende, gedurfde ondernemingen. De lieve, gastvrije en werkelijk om je bekommerde mensen die me uitnodigden, waar ik niet vergeefs aanklopte, die me het gevoel gaven dat de wereld nog niet verloren is. Mensen die omzien naar elkaar. Het prieeltje langs de kant van de weg, klaar om de pelgrims te ontvangen. Daniëlle die in haar auto rondreed, op zoek naar de pelgrim die was voorzegd en onderdak zocht. Gilberte die me zag bij de dorpspomp en uitnodigde voor een feestmaal. Jacques, met zijn tuinhuis voor pelgrims. Louise, die dappere vrouw, die haar huis opende voor vluchtelingen, ontheemden, en ach, die pelgrim mag daar ook zijn. En al die anderen die toonden dat geluk maakbaar is.

 

Wat was typerend voor de ontmoetingen onderweg?

Ik vond de ontmoetingen op het Franse platteland en in Noord-Italië heel bijzonder. Ze hebben met elkaar gemeen dat ze doorgaans geen Duits of Engels spreken. Om werkelijk met hen in gesprek te komen, is het een pre de Franse taal enigszins te beheersen. Je moet deze tocht zelf maken, ontmoetingen met medepelgrims zijn schaars. Je loopt in de natuur, kunt uren-, dagenlang, je gedachten de vrije loop laten en je laten inspireren. Deze tocht kan een echte pelgrimage worden, zoals bedoeld door degenen die de route hebben bedacht en zoals verwacht door de gastvrijheid onderweg. Als je maar wilt. Zoek je echter naar ontmoetingen met medepelgrims, dan is deze route volstrekt ongeschikt. Die kun je niet verwachten.

 

Wat was typerend voor de landschappen onderweg?

De landschappen onderweg zijn heel divers. Het glooiende land van de Bourgogne, de lange golvende heuvels van de Dombes, het steile massief de Chartreuse, de hoge Alpen. De platte Po-vlakte daarachter en het gedurig stijgen en dalen langs de graat van de Appenijnen. Indrukwekkende landschappen waar je als eenzame wandelaar doorheen trekt. Je ziet op deze route nauwelijks medewandelaars, laat staan pelgrims. Die eenzaamheid brengt je thuis, thuis bij jezelf.

 

 

Hoe zat het met het onderdak, eten en drinken?

De route loopt goeddeels door het verlaten Franse platteland, er zijn weinig onderkomens, weinig hotels of B&B’s, amper refugios zoals onderweg naar Santiago. Maar er bestaat voor het gehele Franse en Noord-Italiaanse deel wel een lijst met Accueil Pèlerins, namen van mensen die je onderweg met raad en daad bijstaan. Mensen die de pelgrims goed gezind zijn. Die je voor een nacht opnemen in hun gezin. Die zorgen dat je onder dak komt, dat je kunt eten. Natuurlijk zul je elke ochtend, en steeds als de gelegenheid zich voordoet, je proviand voor die dag en een noodvoorziening voor de dag daarop volgend moeten aanvullen. Maar elke dag vertrok ik ’s ochtends zonder te weten waar ik die avond slapen zou. Elke dag had genoeg aan zijn eigen zorgen. Elke dag kwam er een oplossing. Na Aulla kun je op de voorzieningen aan de Via Francigena terugvallen. En die zijn er ruim voldoende.

 

Wat is de beste tijd om op pad te gaan?

Het voorjaar kan nog nat zijn in Frankrijk. Vanaf eind mei tot oktober is de route goed te belopen. Kritische punten zijn het massief van de Chartreuse en de passage over de Alpen (Mont Cenis). Deze zijn echter vanaf eind mei zeker open, en zo niet, dan is er een alternatieve route (via de Vallée de la Maurienne respectievelijk de weg).

 

Was het een zware tocht?

De route is goed gemarkeerd. De hete zon, het vele stijgen en dalen, de soms wat lange afstanden, het gevoel zo vaak alleen te zijn, maken de tocht echter zwaar. Ben je fysiek in goede conditie, heb je voldoende tijd, dan is het te doen. Er zijn alternatieven op de beschreven routes die het eenvoudiger maken voor hen die het fysiek niet trekken. Maar als je alle lichte alternatieven achter elkaar plakt (Vallée de la Maurienne, aansluiting Via Francigena in Turijn langs Ivrea, of later vanaf Aulla) blijft er van het karakter van deze route bar weinig over. Je loopt dan wel naar Assisi, maar niet de Chemin de Paix, de Voie de Pax.

 

 

Wat zijn belangrijke kenmerken van de route?

De route is in 2008 uitgezet waarbij gebruikgemaakt is van de bestaande trajecten van de GR (Grande Randonnée), AV (Alta Via dei Monti Liguri), en VF (Via Francigena). In de praktijk houdt dat in: veel omwegen en mooie paden. Maar ook weinig onderkomens en als ze er zijn, vaak de gîtes d’étappe (voor wandelaars) of overnachten bij particulieren die de pelgrimsgeest en Franciscus een warm hart toedragen. Daarom is ook de Franciscaanse markering beperkt gebleven. Alleen waar verbinding gezocht moest worden tussen een van de voorgaande (deel)routes, moest de Franse vereniging die deze route tot ontwikkeling heeft gebracht, een eigen markering aanbrengen. Daar is men uitzonderlijk goed in geslaagd. De markering, in combinatie met de beschrijving, volstaat om de gehele route zonder mankeren af te leggen. 1350 kilometers 73 etappes (volgens de Franse vereniging)

 

Welke vraag zou je nog willen toevoegen?

Geen.

 

Waar kunnen we meer over je reis vinden?

De uitgebreide (Franstalige) routebeschrijvingen, kaartjes en ondersteunende adressen worden onderhouden door de Franse vereniging Chemin d’Assise. Als je je als donateur/lid hebt aangemeld, kun je die vanaf hun site downloaden. Zie: http://chemindassise.org/fr/accueil/

Mijn eigen verslag staat op de site van de vereniging Pelgrimswegen naar Rome: http://pelgrimswegen.nl/wordpress/wp-content/uploads/2016/08/Vincent_Oomen_Assissi.pdf

 

Aanvulling(en) op het verhaal van ****

Heb jij deze pelgrimstocht ook gelopen of gefietst en wil je jouw ervaringen delen met anderen? Dan kun je een (korte) aanvulling schrijven op het verhaal hiervoor. Lees hier hoe dat werkt.