Waarom een pelgrimstocht naar Aldo Moro?

Diana Kennedy
Sentier Sauvage
2700 kilomètres à pied avec un âne
L’histoire vraie du pèlerinage Aldo Moro

 

 

Uit het voorwoord van het boek:

Die vraag is me vermoedelijk vaakst gesteld. Waarom Aldo Moro? Ik heb dan altijd zin om te antwoorden: ‘Waarom niet Aldo Moro?’ Het hart heeft zijn redenen die moeilijk zijn uit te leggen.

Ik herinner me goed de dag dat ik voor het eerst de foto zag van Moro in gevangenschap: zittend onder de vlag van de Rode Brigade, met een getraumatiseerde blik, met ogen vol angst en verdriet. Hij had geprobeerd te glimlachen en dat raakte me diep in mijn hart. Daarna volgden weken van angst en wachten, tussen hoop en wanhoop. En toen werd het 9 mei 1978. De foto van zijn levenloze lichaam in de kofferbak van een Renault 4.

Wat bijna 40 jaar geleden wereldnieuws was lijkt nu ver weg. Er zijn nog maar weinig mensen die zich deze tragedie herinneren. In al die jaren zijn er inderdaad heel veel dingen gebeurd. Maar voor mij is de ‘affaire Aldo Moro’ altijd actueel gebleven. In mij had zich dit immense verdriet diep ingegraven, ondereen bijna volledige stilte. Drie jaar geleden kreeg die diepe wond een stem, terwijl ik bezig was met mijn artistieke bezigheden. Ik wilde Aldo Moro beter leren kennen. Hem tekenen was niet meer voldoende. Ik verlangde ernaar dieper gaand te begrijpen. Ik kende de foto’s van Aldo Moro, ik had de brieven gelezen die hij in gevangenschap had geschreven. Maar uit welke wereld kwam hij? Hoe zingen daar de mensen? Welke tradities hebben zijn daden en gedachten beïnvloed? Onder hoeveel sterren droomde hij en welke wind blies er door zijn haren? Welke geuren, nu al bijna 100 jaar geleden, heeft hij geroken toen hij een kind was? Wie kunnen zich hem nog herinneren? Wat kunnen ze vertellen?

Dat was het begin van een innerlijke reis die zich uiteindelijk vertaalde in een fysieke reis, een pelgrimstocht naar Aldo Moro.

[vertaling: Karin Snoep]