Walking the Camino: six Ways to Santiago

Regisseur: Lydia B. Smith


Documentaire en regisseur

De documentaire Walking the Camino is in 2013 uitgebracht.
Lydia Smith was daarvoor als technicus betrokken bij meerdere films. In 2008 liep zij de Camino. Geïnspireerd door haar ervaringen besloot zij deze documentaire te produceren en regisseren. Een geweldig avontuur, ook om de benodigde middelen bij elkaar te krijgen en de film te promoten. Dat verklaart ook de lange tijd tussen het draaien (in 2009) en het uitbrengen van de documentaire.

De inhoud van deze video is niet standaard beschikbaar.
Door te klikken op [accepteer] in de banner onderaan de pagina of op een banner (die bij elke video getoond wordt) ga je ermee akkoord dat er third party cookies kunnen worden geplaatst op jouw computer en kan je alle video's op de website bekijken .

De filmtrailer is niet Nederlands ondertiteld.

Beschrijving

De documentaire volgt zes pelgrims, en enkele pelgrims om hen heen, op hun reis langs de Camino Francés. De zes  reizen niet samen. Vandaar ook de subtitel: “Zes wegen naar Santiago”.
De pelgrims zijn geen acteurs. Lydia Smith en haar team hebben hun ontmoet aan de start van hun reis. De opnamen zijn door drie cameraploegen gemaakt, die elk enkele pelgrims volgden. (Daarom zien we in de film sommige plekken meerdere keren voorbij komen). Om tot die zes wegen te komen heeft het team meer dan 15 pelgrims gevolgd. Daarnaast zijn tientallen mensen geïnterviewd, zoals: aanwonenden, geleerden, priesters, gezondheidswerkers en hospitaleros. Velen van hen komen in de film kort aan het woord om bepaalde facetten van de Camino toe te lichten. Het resultaat is een dynamische afwisseling tussen pelgrims onderweg en betrokken mensen langs die weg. Ook de pelgrims komen steeds kort aan het woord, omlijst door sfeerbeelden van hun tocht en afgewisseld door prachtige landschapsbeelden.
De documentaire is gemaakt met grote betrokkenheid en geeft een goed en (dus) divers beeld van de Camino. Stapelbedden en snurkers. Brandende zon en stromende regen. Vriendelijkheid van vreemden en gastvrijheid. Blaren en peesontstekingen. Groot verdriet en diepe twijfel. Samen lachen, eten en overpeinzen. Vermoeidheid en voldoening. Dit en veel, veel meer komt voorbij. 

 

Focus

De film verbeeldt ook een extra dimensie: “niemand kan voorspellen hoe haar of zijn pad zal verlopen (..) of welke transformaties ze zullen ondergaan.” Zo heeft de jonge Portugees Tomás lang getwijfeld: surfen of de Camino. Het werd dus de Camino en gaandeweg krijgt zijn verhaal steeds meer diepgang. De makers zien dat als “de magnetische en wonderbaarlijke kracht van de Camino”. Die biedt namelijk “een structuur zonder agenda waarin men zich van binnenuit kan ontwikkelen.”
Misschien geldt dat extra voor de betrokken pelgrims omdat zij door de filmers worden gevolgd. En Smith laat ook zien dat het niet voor iedereen geldt. Met name door de jonge, Franse vrijbuiter Alexis, die samen met zijn zus Tatiana (één van de zes) en haar kind op pad gaat. Hij is de hofnar die prikkelende voetnoten mag plaatsen bij het koningsverhaal.
Is hij echt een uitzondering? Hoe dan ook, Smith wil vooral de “koningen” inspireren. “Koning” in de zin van: persoonlijk meesterschap. Met de nadruk op beide woorden, want er “is geen enkele juiste manier om de Camino te doen, noch om te leven.” Vanuit dat zelfbewustzijn kan de verbinding met anderen worden gelegd èn het besef van een wereldwijde gemeenschap worden versterkt.
Deze boodschap is waardevol, zeker in tijden die juist de andere kant lijken op te gaan.

 

Plaatsen

De zes pelgrims volgen de Camino Francés, van Saint-Jean-Pied-de-Port, via Santiago de Compostela naar Kaap Fisterra.

 

Meer informatie

  • de film heeft niet gedraaid in de Nederlandse bioscopen. De film is te koop via de eigen website, met Nederlandse ondertiteling.


Recensent: Arno Cuppen (december 2018)