ontdekken & ontmoeten

Zuidoost-Europa

In 1054 vond de scheiding plaats tussen het westelijk en het oostelijk deel van de christenheid: tussen de Rooms-Katholieke en de Oosters-orthodoxe kerk. De “grens” ligt in het noordwesten van deze regio: Kroatië is overwegend Rooms-Katholiek, de andere landen Orthodox (of Islamitisch). In 1204 leidde de scheiding er zelfs toe dat de vierde Kruistocht -oorspronkelijk met Jeruzalem als doel- eindigde met de verovering en plundering van Constantinopel, de hoofdstad van het christelijke, Byzantijnse Rijk. Dat zou zich daarna nooit meer echt herstellen, wat de weg vrijmaakte voor de Ottomaanse verovering van Zuidoost-Europa. Constantinopel werd in 1453, onder de naam Istanbul, de nieuwe hoofdstad van hun rijk. Lees verder: pelgrimswegen in Zuidoost-Europa.

Over meerdere routes is een verhaal geschreven. Die verhalen vind je hier (⇒ de routes zijn ingetekend op een aparte kaart):

 


  
  
pelgrimswegen in Zuidoost-Europa
  
Hiervoor zijn enkele belangrijke “ingrediënten” genoemd voor de pelgrimswegen in deze regio:
– de Oosters-orthodoxe kerk: voor zover bekend heeft deze niet (meer) een soortgelijke traditie van pelgrimages zoals de westerse kerk die kent. Belangrijke religieuze centra van de Orthodoxe kerk waren en zijn: de kloosters. Bijvoorbeeld: het klooster Neamt in Roemenië, het Rila-klooster in Bulgarije, en de Heilige Berg Athos in Griekenland.
– de Kruistochten en pelgrimages naar Jeruzalem. Zie ook het Thema – routes naar Jeruzalem
– de militaire campagnes van de Ottomaanse Sultan Süleyman I (1494 – 1566) en zijn (mislukte) belegering van Wenen. De recent ontwikkelde Sultanstrail volgt zijn spoor, maar in omgekeerde richting: van Wenen naar Istanbul (en het graf van Süleyman).

Het bergdorp Medjugorje, in (het overwegend islamitische en orthodoxe) Bosnië en Herzegovina, is het grootste rooms-katholieke bedevaartsoord in Zuidoost-Europa. Hier zou Maria sinds 1981 verschillende keren zijn verschenen.